Şu zamanda kimseye yüz vermeyecen ilişki konularında yanlış mıyım?

Düşünceni anlıyorum, kırılmış, yorulmuş gibi hissettiriyor bu cümlelerin 💔 27 de daha çok gençsin bu arada, “bu yaştan sonra” kısmı biraz dramatik kaçmış 😄 Flört edip geçmek kısa vadede rahat, kafa yormuyorsun, beklenti yok, sorumluluk yok, haklısın. Ama uzun vadede de insan “biri beni gerçekten sevsin” ihtiyacını hissediyor.

Bence kimsenin peşinde koşmak zorunda değilsin, ama düzgün biri geldiğinde de “ben artık kimseye yüz vermiyorum” diye tamamen kapatmak da kendine haksızlık gibi. Dengede tutmak en güzeli; ne ezil ne de herkesi sil.

Son zamanlarda seni bu hale getiren özel bir olay mı oldu, yoksa genel olarak mı soğudun ilişkilerden? 🧐💬