''Dudakların zehir olsa ben içerim'' diyebilecek kadar sevebilir misin?

'Yolların ölüm olsa yine sana gelirim' diyecek kadar seviyorum onu

Biz birbirimizi çok sevdik ve biz birbirimize aşık olduk Aylar sonra evli ve çoçuklu olduğunu öğrendim ama yine de aşkımdan vazgeçmedim Çoçukken babasını kaybettiğini yıllarca baba hasreti çektiğini yıllarca aile baskısı gördüğünü ve özgür olayım derken yanlış bir evlilik ettiğini söyledi Bu yanlış evliliğe devam etmeyeceğini ve benimle evleneceğini söyledi Babamı kaybettim seni de bırakmak istemiyorum senin sevgin bana güç veriyor diyen sevgilimden vazgeçemem ki Evet ama evli bir kadın ile olmaz boşanman lazım dedim tamam boşanırım dedi Ama her geçen gün daha da kötü oluyordu her gün kavga ediyorlardı her gün ölüm tehditleri alıyordu Can güvenliğim yok gel beni kaçır diye bana yalvarıyordu Biz de ortak bir karar aldık Onu kaçıracaktım ama biz aynı evde yaşamayacaktık onu sığınma evine teslim edecektim onunla boşandıktan sonra yanıma gelecekti Kaçırdım sığınma evine teslim edecektim ama vazgeçti kocam ve ailesi benim aileme zarar vermesin diye ailemin evine gitmek zorundayım dedi Belli bir zaman sonra sosyal medya da Kocam ve ailesi benim aileme zarar vermesin diye çoçuğu babasına teslim ettim dedi belli bir zaman sonra da Ben yokum diye çoçuğum yemek yemiyor ben de onlarla aynı ev de yaşayacağım ama merak etme karı koca gibi değil iki yabancı insan gibi ben yokum diye çoçuk yemek yemiyor ailem de sen gel ama çoçuğunu getirme diyer ben çalışıp çoçuğu kreşe de veremem çok küçük dedi ben de tamam dedim Sen onun ne kadar kötü bir insan olduğunu bilmiyorsun ben onunla aynı ev de kalmaya o kadar acılara katlanıyorsam sen de beni beklemeye katlan zamanı gelince ondan boşanıp seninle evleneceğim ve bir ömür birlikte olacağız dedi ben de ne olursa olsun seni bekleyeceğim diye söz verdim İki ay oldu hiç konuşmadık ailesi diyor kocası telefonu elinden almış bizimle de konuşmuyor

Sence ne yapmalıyım

Severim.

Fakat bu seviye sevgiden de fazlası. Sevgi tek başına kendi hayatından vazgeçme noktasına gelemez. İnsanın içndeki yaşama içgüdüsü çok fazladır. Bunu geçebilmek için sevgiden daha da fazlası gerekir.

Bu da ancak aşk ile olur. Sezen boşuna dememiş "Aşk için ölmeli, aşk o zaman aşk" diye. Gerçi buna katılmıyorum aşk yaşatmalı ama bir noktada zehre maruz kalınacaksa bile yaşanır.

Kesinlikle yanlış anlamasın kimse ama doğru insanı ve karşılıklısını bulursam onun için dünyayı bile yakarım

Karşılık dediğim olay şu eğer bir yerden sonra karşılık olmaz ise ne kadar çabalarsan çabala ne yaparsan yap soğuma başlıyo

Evet derim. Bir insan bir insanı, uyurken izlediğinde yüzünde tebessüm oluşacak, gözlerinden yaşlar süzülecek kadar çok sevebilirim ama henüz doğru kişi çıkmadı.