Erkekleri anlamiyorum?

gerçekten artik ne yapmam gerektiğini bilmediğimden buraya yaziyorum erkek arkadasim kesinlikle asla bana gercekten ne hissettiğini söylemiyor. 3 yildir beraberiz ve ben ilk yilimizda ciddi anlamda sorunlu davraniyordum. istemsizce olsun olmasin onu üzüyordum fakat asla bir sey demiyordu bana yani böyle devam etti ve bir ara tartistik bunun bir arkadasi yüzünden. tartismada da bir sey demedi bana ben kendimle konustum sanki. tartistiktan sonra aramiz iyice acildi ve benim ona artik böyle olmuyor dememle ayrildik. neyse bir süre sonra bir türlü tekrar görüşmeye basladik ve ben orada ona karsi olan davranislarimi, ona halsizlik ettiğimi gururuma yediremedim ve ona sadece alay edermiscesine 'ozur' dedim ve bana sorun degil dedi. bir süre tekrar görüştük. ve sonra yine ayrildik. ben gerçekten çok seviyorum onu fakat benimle asla konuşmuyor ben hata yapinca ondan özür diliyordum birlikte olduğumuz dönemlerde ve o her şeye sorun degil diyor. her şeyi içine atiyor asla bana kirginligini, sinirini söylemiyor. simdi bir türlü tekrar konuşmaya başladık ve ben onunla çok ciddi bir şekilde konustum, tüm saçma sapan hareketlerim icin atarlarim icin gerginliklerim icin acikca özür diledim ve o TEKRARDAN sadece sorun değil dedi. özür dileme dedi. düşündüklerini söylemedi bana, asla söylemedi. bu 3 yildir benimle asla konusmadi. bir ara bir arkadasiyla konuşmuş ve demiş ki ben onu kendimden soğutmaktan korkuyorum demiş. herhalde ondan soğurum korkusuyla her şeyi alttan aliyor, ben ne yaparsam bozuntuya vermiyor ama bu sadece benim her zaman vicdan azabi çekmeme sebep oluyor. ve sonra suçu ona yükleyip ona sinirlenmeme sebep oluyor. gerçekten ona ne diyebilirim bilmiyorum benimle konuşsun istiyorum sadece, bana kirginsa kirginligini dile getirsin istiyorum içine atsin istemiyorum. sinirliyse kizsin istiyorum kendi içinde yasamasini istemiyorum.

buraya kadar okuduysaniz gerçekten teşekkür edip özür diliyorum. bilmiyorum