Dünyanın en çaresiz hissi sizi sevmeyen birini çok fazla sevmenizdir. Haksız mıyım?

Şu anda aynı durumdayım, aylar da geçse, yıllar da geçse aynı durumda olacağımı bile bile, kalbimde eksilmiyor sevgisi, aksine her hatırladığımda, her gördüğümde giderek artıyor sevgim. Unutmayı, hiç sevmemiş olmayı diliyorum, ama ne unutmak, ne de sevmemiş olmayı istemiyorum aslında. Çünkü biliyorum, yine olsa, yine severdim. Gözlerinde kaybolup, kalbimde ismini mühürlerdim. Şimdi ondan başkası ne derdime derman olmaz, ne de onu kalbimden sökmeye yetmez. Sonsuza kadar onun beni sevmeyeceğini bilerek, onu sonsuzadek kalbimde seveceğim. Acıtsa da, kahr etse de, dert içinde boğulsam da bu aşkla beraber yaşayıp, yaşlanıp öleceğimi bilerek seveceğim her zaman. Aklım onu düşünürken, kalbim onun ismini haykırırken, nasıl dayanılır bu acıya? Ama insan sevdi mi her acıya katlanır. Hiç bir zaman gelmeyecek birini bekleyecek olsam bile, bir an olsun onu sevmekten vazgeçmem. Onunla yaşlanıp onunla öleceğim. Ama tek farkımız, o hep hatırladığım gibi, saf, temiz, gülüşüyle gözüme ışık saçan, bakışıyla kalbimi delen 19 yaşındaki kız olarak kalacak. Bense yaşlanıp, yapayalnız, kimsenin haberi bile olmadan onun aşkıyla beraber sessizce öleceğim. Ama bu aşk için değer, o gözler için değer, o gülüş için değer, o masumiyet için değer. En esası onun için değer. Ben onu ilk görüşte değil, ilk gülüşte, ilk bakışında sevdim. Onun gülüşü, kalbimi ısıttı. Doğru kişi bu, bu kez doğru tercih yaptım dedim, ama bilemezdim, hayatımın son tercihini yaptığımı. Şimdi beni seven olsa bile, ben sevemem, şimdi benimle aile kuracak biri olsa bile ben kuramam, çünkü aklımda ve kalbimde onun sevdası varken nasıl bir başkasına yar derim? Diyemem. İşte o yüzden ne bir ailem olacak, ne bir yuvam. Ama onun için değer. Yüzünde bir tebessüm olsun diye, mutlu olsun diye, onun için tüm hayatımdan, her şeyimden vazgeçerim. Yeter ki, mutlu olsun, yeter ki, yüzü hep gülsün. O mutlu olsun, ben hep üzgün olmaya razıyım, onun yüzü hep gülsün, ben hep ağlamaya razıyım. Ben kendimden geçtim, bir tek ondan geçemem. Hiç sevmeyecek olsa bile, sonsuza kadar onu sevecek biriyim ben.
Dünyanın en çaresiz hissi sizi sevmeyen birini çok fazla sevmenizdir. Haksız mıyım?
Cevapla