Utangaç erkeğin aşık olduğunu nasıl anlarız?

Okuyana tecrübe olur veya bir anlam çıkarır diye anımı anlatayım.

Eskiden utangaçtım. Hatta lisedeyken biriyle internetten flörtleliyorduk. Ben ona aşıktım, yan sınıftaydı ve aynı kütüphane kulübündeydik. Bir gün kızla istiklal marşı için sıra olurken göz göze geldik ve bana gülümsedi. Kalbim öyle bir sıkıştı ki anlatamam. 15 yaşıma kadar gördüğüm en güzel manzarayı görmüştüm çünkü. Kız sonra diğer tarafa dönüp sıra oldu. 5-6 saniye arkasından baktıktan sonra derin bir nefes aldım ve farkettim ki geçen 10 saniyelik süreçte nefes bile almamışım. Akşam kıza yazdım bugün bana çok güzel güldün ben donup kaldım. O da dedi ki "evet, neden öyle garip bir yüz ifadesi takındın ve soğuk durdun anlam veremedim" kıza rezil olmuşum istemeden 😂 yanına gidip konuşmaya her zaman çekindim ve utandım. Bir iki defa yazılı zamanı falanca sınıfının yerini sormuştum. Ondan başka kendisiyle yüz yüze diyaloğum olmamıştı. Çocukluk aklı işte. Şimdiki aklımla o zamanda olsam ona dünyanın en güzel sevgilisi olurdum.

Bu utantaçlık durumundan üniversitede kurtuldum:

Hem lise hem üni hayatımda uzun süredir beğendiğim kızlar başkalarıyla sevgili oluyordu ve ben yanına gidip konışmaya utandığım kızları sevgilisiyle görmekten çok üzgün duruma gelmiştim. Bir gün üniversitede yemekhanede sürekli gördüğüm ve beğendiğim bir kızın yanına gidip konuştım. İçimden dedim ki bu adımı atmazsam zaten kız başkasına gidecek, kaybedecek neyim var ki. Gittim konuştum hislerimi anlattım. Kız beni reddetti ama o da çok şaşkındı. Durumu arkadaşlarıma anlattığımda o kızı tanıyanlar dedi ki kız şaşırmış ve çekinmiş, o anlık panikle reddetmiş (kız da utanmış bayağı). Tekrar git konuş selam ver falan dediler. Ben gitmedim ama kızı gördüğümde bana uzaktan tebessüm ediyordu hatta çoğu zaman beni kesiyordu dışarıda otururken denk geldiğimizde. Kızı tanıyan bir arkadaşım bana dedi ki kız aslında beni beğenmiş ama geçen sefer yanına gittiğimde utanmış. Git konuş falan dedi. Yani anlayacağınız kaybedecek bir şeyiniz kalmadığında olmanız gereken kişi haline geliyorsunuz. Hayat bizi hep sınıyor böyle.

aga tek çare açık konuşmak yoksa cesaret edip söyleyemez