Kız arkadaşımın bana olan tavrının büyük oranda değişmesi?

Uzak mesafe ilişkisi, hala gerçek hayatta tanışmadık.2 yıldır arkadaşız bu yılın Şubat ayından beri sevgiliyiz. Sevgili olduğumuzdan bu yana aramızda sürekli tartışmalar oldu, aslında bakarsan küçük tartışmalardı fakat o buna katlanamıyor, çoğu zaman tartışmalarımızda hatalı taraf kendisiydi bunu o da kabul ediyor fakat hatalı olan o olmasına rağmen bana sürekli yorulduğunu, sıkıldığını, onun beynini sömürdüğümü, onu çok çabuk bitkin düşürdüğümü, gününü mahvettiğimi, ayrılmamızın daha iyi olduğunu falan söyledi. Söylediği herşeye rağmen ayrılmak istemedim,"ben onun ilkiyim o benim ilkim, ikimizde tecrübesiz" hep bu tarz şeyler düşündüm ve içimden aslında hep onunda ayrılmak istemediğini düşündüm fakat son zamanlarda tavrı çok değişti, normal konuştuğunu söyleyip duruyordu ve ben ona normal konuşmadığını, tavrını değiştirdiğini söylediğimde bana karşı çok sinirlendi, bağırmaya başladı, onu stresten patlattığımı söyledi ve ben konuşmaya devam etmek istediğimi söylediğimde ise aramayı terk etti. Sürekli böyle şeyler konuşmaya ilgisinin olmadığını, gününü buna harcamak istemediğini, bunların zaman kaybı olduğunu söylüyor. Başkalarıyla benimle olduğundan daha çok mutlu anları olduğunu ve bunun normal olmadığını söylüyor. Ben hala birşeyleri çözmeye çalışırken bana bu konuda ilgisinin olmadığını ve açık konuşmak gerekirse vaktini arkadaşıyla oyun oynayarak geçirmek istediğini söyledi. O bana bunları dedikçe ben yok oluyorum, kalbim paramparça oluyor. Gerçekten anlayamıyorum, evet çok fazla tartışma yaşadık fakat bunların sonuçlarını bir tek o çekmiyor ki. Bir çoğunda da hatalı oydu. Sırf bunlara katlanamıyor diye daha konuşucak çok şeyimiz ve açıklığa kavuşturmamız gereken çok şey varken, hala bilmek istediğim bir çok şey varken ona herşeyi geride bırakalım demiştim ve öylede yaptık fakat bana olan tavrı hala aynı ve daha bile kötü. Konuşma tarzı çok değişti, belki başka birşeydendir bilmiyorum fakat her defasında bana karşı olmasada sürekli bu tarz kelimeler kullanıyor "beni yalnız bırak, beni çileden çıkartıyorsun, beni çok sinirlendiriyorsun, bu beni öldürüyor, beynimi sömürüyor". Bazen birlikte oyun oynarken bu kelimeleri rakibe karşı söylüyor, ufak bir tartışmamız normalden biraz uzun sürse bunları bana karşı kullanmaktan çekinmiyor. Önceden böyle değildi, gerçekten meleğim gibiydi. Bu tarz davranışları ona karşı olan hislerimi ve onun için olan hayallerimi yok ediyor fakat herşeye rağmen hala ayrılmak istemiyorum, belki ayrılmaktan korkuyorum, birdaha sevilmemekten...