29 yaşındayım hep yalnız kalıp çocuğum da olmayacağını düşününce ağlıyorum?

Kardeşim evleniyor çevresi de arkadaşları da evli olunca toplumdan dışlanmış gibi oluyor herkes dans edecek ben öyle oturucam. Ve daha gençken çok güzel dikkat çeken erkeklerin senelerce peşinden geldiği bir kızdım. Ama yanlış gelirdi görüşmek , çıkmak sevgili olmak yapmadığımda doğru insan olduğumu zannederdim halbuki bu doğru değilmiş esas. Evde kalınıyormuş böyle de. bu hallere düşecek insan mıydım diye ağlıyorum düzenli olarak. Çok üzülüyorum hayat zindan oldu nasıl kurtulabilirim umudum yok

29 yaşındayım hep yalnız kalıp çocuğum da olmayacağını düşününce ağlıyorum?
Cevapla