Böylesinden sonra kime güvenelim?

18 li yaşlarımda biri beni seviyordu. Arkadaş vasıtasıyla beni seven biri. Yıllarca peşimde koştu ama hiç ilgimi çeken biri değildi. Sonra bi ortamda denk geldik çok sessizdi ama inanılmaz zeki biriydi. Çok akıllı çok efendi duruyordu. Çok utangaçtı, konuşmayı bilmiyordu. İlk buluşmamızda ağzını açıp tek kelime laf edememişti. Ben hep çok iyi bir insan olduğunu düşündüm. Hep benim emeklerimle bir şekilde olduk. Ama annesi gibiydim. Baştan aşağı tüm görünüşünü değiştirdim. Ben sosyal biriyim girişken biriyim her ortama uyum sağlarım. Anlaşamadığım kimse yoktur. Bunu yavaş yavaş rahatlatmaya insanlarla kolay iletişim kurdurmaya başlattım. Artık bir arkadaş çevresi vardı. Bunları yaşarken ben 20 o 26 yaşında. Ailesiyle iletişimi kötüydü. Onlarla arası düzeldi beni kızları bildiler çok sevdiler. İşinde iyi yerlere gelsin diye hic alanim olmamasina ragmen sınavlarına çalışmasına yardım ettim. Sayemde çok iyi yerlere geldi. Bilgisayardan çok anlamıyor diye günlerce uykusuz kalıp işiyle ilgili excelde işlerini yaptım. Sonucunda bambaşka biri oldu ozguveni geldi. Ve sonucunda seni tavladiysam başkalarını merak ediyorum diyerek bıraktı. Tipine gerçekten bakılacak biri değil o haliyle sevmiştim. Yanında da 5 beden büyüktüm. Simdi benim ne hayalim varsa yapmış. Ben motor almak istiyordum hep çok saçma görüyordu beni ergen düşünüyordu. Bana o kadar laf edip kendisi almış. Bütün hayat enerjimi alıp sömürüp kendi yeniden doğması... Yıl oldu ben hala kendime gelmedim. Nasıl olacak bilmiyorum