Kime güveneceğiz biz?

Olaya niye böyle bakıyorsunuz birine güvenmek zorunda mıyız?

Evet güven çok önemli bir duygu fakat bu kanalı doğru beslemek için aslında güvenmek yerine güven vermek seçeneğine yönelerek de beslenme sağlanabilir.

Şu hayatta bir şeye inanıyorum ki ne kadar iyi olursan ol ne kadar doğru hareket edersen et yanlış insanlar ve zayıf karakterlere denk geldiğinde hedeften daima şaşarsın...

Yani o yüzden insanlara güven duyma eğilimi içine girmemek gerekir,

ben kendimden sorumluyum ve güven duygusunun verilmesi noktasında daha mutlu oluyorum...

En azından sahte olmayan ve gerçek bir olgu olduğunu biliyorsun 🙂

Güven, insanın kalbinden uzanan en ince köprüdür; bir kez yıkıldığında, ne kadar onarılırsa onarılsın, eskisi gibi sağlam olmaz. Kimi insanlar, en yakınından gördüğü ihanetle o köprüyü yıkıp ardına bakmadan gider; “babamdan bile emin değilim” der. Kimi ise hâlâ inanmak ister, çünkü güvenmeden yaşamak da bir tür ölümdür.
Kime güveneceğiz diye sorarsan…
Belki de cevabı insanlarda değil, vicdanımızda aramalıyız. Güvenilecek en emin liman, insanın kendi doğruluğu ve sabrıdır; gerisi, dalgalı bir denizden ibarettir.

Eskiden güvendiğim bir iki kişi vardı. O bir iki kişiye çok güveniyordum, şimdi ise sadece ve sadece ALLAH'a güvenmem gerektiğini çektiğim acılarla, yediğim kazıklarla öğrendim.
Kısacası ALLAH neden başkasına güveniyorsun ki tek güvenmen gereken benim, dedi.