Eskiden reddettiğim birini düşünmem ve pişman olmam normal mi?

Herkese selam. Arkadaşlar bir konu hakkında fikrinizi almak istiyorum. Uzun yıllardır o kadar hayatsızım ki artık saçma sapan şeylere sardım. Ben lisenin başlarındayken bana aşık olan çok yakışıklı bir çocuk vardı sınıf arkadaşımdı hatta. Zengindi üstelik. Ama ben onu sevmiyordum. Uzun yıllar peşimden koştu hep reddettim. Her Allahın günü benden vazgeçsin diye dua ettim. Ve neredeyse 3 yıl sonra vazgeçti. Ben başlarda baya sevindim ama sonra tereddüte girdim. Çünkü daha önce beni kimse onunki kadar derin bir aşkla sevmemişdi. Baya dizi aşkı gibiydi. Şu an okulu bitireli onu görmeyeli 3 yıl oldu. Hayatım o kadar boş ki iyice ona sarmaya başladım. Sürekli onu düşünüyorum. Müzik dinleyip onun hayalini kuruyorum. Çok saçma. Belkide bu benim yalnızlığımdan kaynaklanıyor. Psikoloğa görünmek istoyorum. Çünkü asla aşık olmadığım birini bu kadar düşünmem normal değil. Bazen keşke ona bir şans verseydim diyorum. Ne bileyim. Bir daha asla beni onun gibi seven biri çıkmazmı diye düşünüyorum. Baya koştu peşimden. Ben o zamanlar fazla özgüvenliydim. Elimi sallasam ellisi diyordum. Sizce benim onu düşünmem yalnızlıktan ve canımın sıkılmasındanmı kaynaklanıyor? Sizinde başınıza geldimi bu tür şeyler?