Birine hayatımda biri var diyip reddettim şimdi pişmanım beni affeder mi?

Çünkü biraz önyargılı yaklaşmıştım ona karşı. Halbuki hic de düşündüğüm gibi birisi değilmiş. Bir de epey üzülmüştü.

Evet bir de o dönemler duygularim epey karışıktı. Kafamdan silmeden biriyle olmak da istememiştim ve kimsenin de benden bir sey beklememesini istedim. Halbuki sadece takıntı olduğunu anladım sonradan. Bunu da baska birisiyle konuşarak bile pek ala asilabilecegini ve benim onun uğruna herkesten vazgectigim icin ne kadar önemsiz olduğumu anladım.

Evet, zaten durumu ve gerçeği izah etsem sonra ben istediğimi desem yine olmaz çünkü bu sefer sırf kendi egosunu tatmin etmek icin bile reddeder ama ben bir de üzüldüğünü gördüğüm icin sonradan vicdan azabı duymaya başladım. Ne yaparım ben de bilmiyorum ama ok yaydan çıktı artık.

Baktı diye umut vermiş olmak saçma bence. Birisine baktı diye sevmek de pek mantıklı gelmiyor zaten bana.

Evet bakıştın diye umut vermemis oluyorsun aslında. Eger konussaydin o zaman umut vermiş olurdun.

Tepkisini ölçmek için bir de bak beni sallamazsan alternatifin var demek için.

Aynı soruyu defalarca sormasan mi artık?

Bana özelden de sormustunuz bu soruyu, üstüne birkac defa soru olarak da paylaştıniz burada. O yüzden dedim