Sorum 30 yaş üstü erkeklere senelerce tanıdığınız bir kız karşınızda ağlasa ve üzgün şekilde ayrılsa yanınızdan ne düşünürsünüz?

Beni üzen kişiler ta kendileri ama

3 sene çalıştığım, emek verdiğim iş yerimdi. 1 buçuk ay önce ayrılmak zorunda kaldım. Gönülsüz ayrılmıştım, çok üzülerek. Patronum bana açık kapı bırakmıştı. Ona güvenerek dün aradım, dayanamadım, ağladım. "Yapamıyorum başka yerlerde." dedim. O da "Dünyanın sonu değil, çık gel yarın." dedi. Bugün gittim. Bana beni alamayacağını ama her zaman istersem uğrayacağımı, ileride sene sonu ekonomi olarak iyi olursa alabileceğini söyledi. Ben de kendimi tutamadım, ağladım karşılarında

Yok tövbe ettim artık. Bu çalıştığım yer beş yerdi. İlk defa burayla bağ kurmuş, bu kadar uzun çalışmış, emek vermiştim, sevmiştim, değer vermiştim.😪😪😪😪

Oyle evet kesinlikle sadece cok ozluyorum hemde cok kalbim acıyor 😪😪😪

Nasıl geçer ki? İşsizim. İçimde başkasına ait olan kişiye karşı beslediğim aşk var. Senelerdir içimde yaşıyorum. Şu an daha kötü oldu. Yine içimde yaşıyorum. Kimseye anlatamıyorum, burası dışında.

O büyük sebep genel olarakta alıştığım sevdiğim yerdi ama en çok onu görememek üzüyor 😭😭

Prens kadın mı? Gerçi erkekler prenseslestigi için normal prens kadın beklemeniz

3 sene çalıştığım, emek verdiğim iş yerimdi. 1 buçuk ay önce ayrılmak zorunda kaldım. Gönülsüz ayrılmıştım, çok üzülerek. Patronum bana açık kapı bırakmıştı. Ona güvenerek dün aradım, dayanamadım, ağladım. "Yapamıyorum başka yerlerde." dedim. O da "Dünyanın sonu değil, çık gel yarın." dedi. Bugün gittim. Bana beni alamayacağını ama her zaman istersem uğrayacağımı, ileride sene sonu ekonomi olarak iyi olursa alabileceğini söyledi. Ben de kendimi tutamadım, ağladım karşılarında

Ben çok agliyorum maalesef ve hepsi bana üzülme ağlama melankoli olma felan dediler

İcim sızladı elimde degil

1 bucuk ay zaten agliyorum sabah akşam kimsenin ruhu duymadan. İçim acıyor seviyordum 😪😪😪

Aşık olmuştum patronuma seviyordum onu o yuzden onun içinde onu görmek istediğim içinde gitmek istiyordum 😪😪

Diyemezdim, anlıyordu ama mesafe koyuyordu. Beni beğeniyordu ama uzak duruyordu. Bende aynı şekilde, sadece sesini duysam, görsem yetiyordu bana, fazlasıyla. 😪😪😪😪

27 yasindayim daha önce kimse olmadı hayatimda daha önce çalıştığım yerde patronum aşıktı istifa ettim bu kisiye patronum olduğu için degil çok sevip değer vermiştim güvende hissediyordum özel hissediyordum kendimi cok alismistim sevmiştim içimde dahada büyüdü o duygu elimde değildi

3 sene çalıştığım, emek verdiğim iş yerimdi. 1 buçuk ay önce ayrılmak zorunda kaldım. Gönülsüz ayrılmıştım, çok üzülerek. Patronum bana açık kapı bırakmıştı. Ona güvenerek dün aradım, dayanamadım, ağladım. "Yapamıyorum başka yerlerde." dedim. O da "Dünyanın sonu değil, çık gel yarın." dedi. Bugün gittim. Bana beni alamayacağını ama her zaman istersem uğrayacağımı, ileride sene sonu ekonomi olarak iyi olursa alabileceğini söyledi. Ben de kendimi tutamadım, ağladım karşılarında

3 sene çalıştığım, emek verdiğim iş yerimdi. 1 buçuk ay önce ayrılmak zorunda kaldım. Gönülsüz ayrılmıştım, çok üzülerek. Patronum bana açık kapı bırakmıştı. Ona güvenerek dün aradım, dayanamadım, ağladım. "Yapamıyorum başka yerlerde." dedim. O da "Dünyanın sonu değil, çık gel yarın." dedi. Bugün gittim. Bana beni alamayacağını ama her zaman istersem uğrayacağımı, ileride sene sonu ekonomi olarak iyi olursa alabileceğini söyledi. Ben de kendimi tutamadım, ağladım karşılarında

Ben çok ağlayan üzüldüğümde tutamam kendimi yolda heryerde ağlarım bu durum canımı çok yaktı hemde fazlasıyla beni istememeleri ve emeklerimin gitmesi

İş yok değil ben onlara değer vermiş sevmiştim emek vermiştim zorluklarına yanlarında olmuştum.

Patronum ben ayrıldıktan sonra birini almak zorunda kaldı ve şimdi onu çıkarıp seni yerine koyamam etik olmaz dedi haklı bir noktada sadece bana umut vermisti

Daha gitmedim, üzüldüm hem de fazlasıyla. Ben patronuma aşıktım, çok seviyorum, özlüyorum. Onun içinde gitmek istiyordum.

Anlıyordu ama mümkün değildi aramızda bir şey olması. Beni beğeniyordu ama olamazdık. Çok seviyordum onu, ötesini beklemiyordum, bekleyemezdim. Görmek, sesini duymak fazlasıyla yetiyordu bana. Bugün bir ay sonra uğradım, çok ama çok özlemiştim. Gözümü ayırmadan baktım ona, doya doya bakmak istedim. 😪😪😪

Neyi

Dediğin çıktı almadılar beni işe

İşe almiyicaklar demistin

Patron sorusuydu

Emeklerime içim gidiyor. Ben gidince daha çok oturmuş hersey mutlulardı. Patronun sadece kopegine bakarken zorlanıyormus. İçim gidiyor

Emeklerime ve sevgime

Yeni iş bakıyorum bulamiyorum boşluktayım 😪😪

Aşık oldum ona bugün gittiğimde doya doya bakmak istedim gözlerimi ayirmadan ama yetmedi hep görüyordum ve şimdi ayda 1 kere 😭😭😭 kalbimde sızlıyor içim çok yorgun

Ve kimse bilmiyor neler yaşadığımı çevremdekiler hickimse içimde yaşıyorum herseyi