Yalnızlık Korkusu?

Kızlar selam, benim uzun süredir (2-2.5 yıldır) hayatımda kimse olmadı. Çirkin de değilim, eğlenceli sevimli biri olduğumu da düşünüyorum. Fakat kiminle date e çıksam artık işin sonu hep +18 konulara geliyor. Kimse sevmek, emek vermek, kıymet vermek istemiyor gibi sanki. Öyle istediğini söyleyenlerin çoğu da önce +18 bir şeyler yasamak istiyor sonra karar vermek istiyor, ki bu bana mide bulandırıcı geliyor. Ben artık ne yapacagimi bilmiyorum kalbim acıyor ve sürekli gözlerim doluyor. Hayatımın en güzel yıllarını yanımda sevdiğim güvendiğim biriyle geçirmek istiyorum. Çünkü ailemle her hangi bir bağım yok dolayisiyla artık yapayalnız hissediyorum. Bir tek ben mi böyleyim yoksa çok mu abartıyorum erkeklerin +18 isteklerini. Biraz prim mi vermem gerekiyor gerçekten ciddi bi ilişkiye dönüşebilmesi için sizce? Siz nasıl ciddi ilişkiye başlayabiliyorsunuz? Cevaplarınız benim için çok değerli ♡