Narsist Bir eş , sevgili ile ilgili sorularınız var mı?

Bilgi için teşekkürler. Bu kişilerden baya bi uzak durmak lazımmış

Aslında mevzu bu değil manken gibi olsalar bile onların bu hastalığından faydalanmayı iyi biliyorum sanırım bana karşı savaş açmalarını sağlayıp elde etme şansım oluyor

O sayfayı bilmiyorum ama bazı blog sitelerini baştan sona okudum bu konu hakkında. "Narsizme yeni bir bakış" adında bir kitap da okudum en son. Ve o kitapta yapılan teste göre narsist çıkıyordum. Ben narsizmi başta sadece kendine güvenmek sanıyordum insanlardan duyunca iltifat gibi geliyordu. Psikolojik olarak kötü olduğum bir zamanda yaptıgım uzun araştırmalar sonucu narsist olabileceğimi farkettim. (çocukluk hikayeleri ve belirtiler çok büyük oranda uyuyordu) Narsizm bana diğer insanlardan daha güçlü hissettiriyor. Hayatımda dost kazığı yemedim, aşk acısı çekmedim. Etrafımdaki insanlara bakınca bunlar güzel özellikler. Ama bir yandan da hiç aşık olmamak ve olamayacağını bilmek, insanların etkilendiği olaylardan etkilenmemek ve bir yerde toplumda rol yapmak zorunda kalmak. İnsancıl yönlerimin giderek azaldığını ve robot gibi bir şeye dönüştüğümü hissetmek, bunlar kötü hissettiriyor:) konuyu pek çok insana açamadıgım için burada fırsatını bulunca yazmak istedim. Var mı tavsiyeniz

Siz neden sadece narsizm kurbanlarına yardımcı oluyorsunuz. Belki narsistlere yardımcı olsanız narsist kurbanları da ortadan kalkmış olacak:) Biliyorsunuz narsistler çok büyük çoğunlukla narsizm kurbanı kişilerden oluşuyor. Bu durumda ya kendilerini kabul ettirmek için kaygılı bağlanma tarzı gerçekleştiriyorlar ve bağımlı bir kişilik sahibi oluyorlar. Ya da bu durumla başa çıkmak için narsizme kadar varan kaçıngan bağlanma stilini benimsiyorlar. Antisosyal kişilik, narsist kişilik normal insanların perspektifinden bakıldıgında problemli ama yine de öcü gibi görmemek lazım..

Heh tamamdır sorun yok:) Dedim herhalde narsizmi duyunca bundan insan olmaz deyip boşverdi:) Anladım, sizin durumunuzda örneğini verdiğim gibi ailenizdeki narsist kişiden dolayı fazla empati ve insanlara daha yakın hissetme/bağlanma durumu gelişmiş. Yukarıda demek istediğim narsistlerin narsist kurbanlardan etkilendiği değil, narsist aile bireylerinden etkilendiğiydi:) Narsist ailelerde genelde çocuktan en iyi olma beklentisi oluyor ve bu gerçekleşmediğinde aşağılamalar vs. olduğunda ve bu durum farklı etkenlerle birleştiğinde mizacına göre çocuk da narsist olabiliyor.

Narsist olabileceğime nasıl karar verdiğim aslında uzun bir süreç. Ben bundan birkaç yıl önce neden diğer insanlardan farklı düşündüğümü anlamaya çalışırken buldum kendimi. Neden diğer insanlar kolayca empati yapıyor, aşık oluyor ve duygusal durumlardan durumlardan çok fazlaca etkileniyorlar da bende aynı şey olmuyor diye düşünüyordum. Narsist lafını genelde kendimi fazlaca övdüğümde bazı insanlardan (çoğunlukla kızlardan) duyuyordum ama övgü olarak alıp üzerine espri yapıyordum. O sıra bir kızla da ilişkim vardı ama ona o zamanki arayışımın da etkisiyle kendisine aşık olamadığımı hayatımda böyle bir his tatmadığımı baştan söylemiştim. Onunla birlikte bu huylarımın derinlerinde ne yattıgını bulmaya çalışıyorduk. Derken bir gün çocukluk yıllarımda yaşadığım sıkıntılı zamanlarda yanımda kimsenin olmadıgını, ve bu durumlarla tek başıma başa çıkmak zorunda kaldıktan ve toparladıktan sonra herkesin tekrar yanımda bittiğini, beni ezmeye çalışan erkeklerin sırf karakterim değişti diye bana çok daha uysal davranmaya başladıklarını, kızların da aynı şekilde bakışının bir anda değiştiğini söyledim. Sanırım bu yüzden insanların samimiyetine güvenmiyorum diye bir çıkarıma vardım. Orada konuyu kendimce kapattım ve yoluma devam ettim. Ama sonradan psikolojiye karşı oluşan ilgimin de etkisiyle uzun uzun araştırdım ve narsisistik kişilik bozukluğu ile karşılaştım. Tanımları duyunca şok oldum yani bu kadar bire bir olur. Fal gibi geldi ve okuması da eğlenceli geldi başlarda. Çocukluk hikayeleri de çok benzerdi. Kurbanların hikayelerini de okudum ve çoğunlukla benzettim maalesef. O sıra kendimi kötü de hissettim biraz uzun süren bir arayış dönemi yaşadım:)

Şimdi geldiğim noktada ise bu durumumun bana kattığı gücün farkındayım. Cidden insanlara kendimi takip ettirebiliyor, istediğim takdirde liderlik yapıyorum. Sözümün otorite kabul edildiğinin farkındayım. Aşk mevzularında tanıdığım diğer insanların aksine yara almıyorum vs. vs. Ama onlar acısıyla tatlısıyla hayatı yaşarken bende boşluk, insanlıktan uzaklaşmışlık durumu var ve beni rahatsız eden de bu. Psikoloğa başka konulardan ötürü birkaç kere gittim, narsizmi çözülebilecek bir durum görmediğimden ve çok da üstüne düşmediğimden gitmedim. Şu anda yaptığım şey tabiri caizse vücudumdan ayrılmak üzere olan ruhumu havada tutarak daha çok uzaklaşmasını engellemek:) Biraz daha uzaklaşırsa kendimi insanların içerisine gönderilmiş bir uzaylı gibi hissetmekten çekiniyorum:)

Teşekküler:) anlatmak iyi geldi. Ailemde tanılı antisosyal kişilik bozukluğu'na sahip biri ve etrafımda bana yakın kafa yapısına sahip insanlar olduğu için bir nebze kendim olabiliyorum ama durum farklı olsaydı herhalde daha zor olurdu. Tavsiyeleriniz için teşekkürler. Belki şimdi olmasa da ömrümün bir noktasında bir psikoloğa bu konuyu açacağım şüphe yok.

Tabi narsizm spekturumunu biliyorum. Okuduğum kitapta anlatılan da buydu. Herkes bir derece narsisttir önemli olan ne derece narsist olduğunuzdur. O kitapta yapılan teste göre narsizm 1-10 puan arasından değerlendiriliyor ve 5-6 noktası sağlıklı kabul edilirken onun üstü sağlıksız narsist kabul ediliyor. Ben o kitapta yaklaşık 1 yıl içerisinde farklı zamanlarda yaptıgım testlerde 10 üzerinden 8 ila 9 arasında çıktım. 10 noktasında olan narsistlere göre bazı farklarım var. Bunlar neler diye soracak olursan mesela bir insana karşı heh bu tam narsist bu dedirtecek bir hareket yapmamaya özen gösteririm. Kendimi boş yere övmek benim kendime güvensiz olduğumu veya hastalıklı olduğumu karşı tarafa göstereceği için bunu ya espri ile karışık yaparım ya da karşı tarafın yapmasını sağlarım gibi gibi. Toplum içinde kendimi birçok noktada belli etmem ve saklarım. gibi gibi. Ama farkedeceğin üzere bir arada kalmışlık var. Zaten arada kalmışlık olmasa çözmeye çalışacağımı sanmıyorum:)

Bir de az önce hayatındaki o narsist kişiyle empati yapamadığını söylemiştin. narsist biri olarak belki senin karşı tarafın kafa yapısını anlamana bir yardımım olur diye onun kafa yapısını sana açıklamak isterim. Hiçbir şey yokken ayrılma olayı, ayrıldıktan sonra geri dönme olayı, tepkisizlik olayı evet dışarıdan bakınca anlaması zor şeylerdir eminim. Ama ilginç bir şey söyleyeyim biz de aşık olan, gerçekten seven insanlara anlam veremiyoruz. Aşık oldu diye azarladığım arkadaşlarım oldu misal. İnsanların acısına karşı bir şey hissedemediğim için zaten toplumda rol yapmak durumunda kalıyorum. Gerçek düşüncelerimi saklıyorum vs. Ayrılma olayında düşünce şu şekilde gerçekleşiyor. Bir kızla bir ilişkiye başlıyor narsist kişi ve o kızla aşama aşama ilerliyor. Bir yerden sonra o kişi kendisine sırılsıklam aşık oluyor varsayalım. Bu noktada narsistin kızdan alacağı bir şey kalmamış oluyor. Kız onu daha fazla sevebilir mi? sevemez. Daha fazla şey yaşayabilirler mi birlikte? hayır bunun bir üstü olamaz. O zaman kafa direkt yeni biriyle sıfırdan başlama ve aynı noktaya gelme oluyor. Ayrıca ayrılık ne kadar üzücü olursa karşı taraf için bu onun bizi ne kadar sevdiğinin bir göstergesi gibi geliyor ve bundan tatmin olup yolumuza bakıyoruz. Bir noktada da kızın aklından çıkmış olabileceğini düşünürlerse tekrar aklına girmek ve zihninde yer edinmek için tekrar geliyorlar. Sonrası aynı döngü. Bunları yazarken dışarıdan nasıl göründüğünün farkındayım ve doğru olmadıgını da çok iyi biliyorum ama olanı yazmak istedim. (ben bu geri dönüş olayını sevmiyorum, karşı tarafı aşağılama gibi olaylara girişmiyorum orası ayrı.) Her neyse evet haklısınız bundan daha kötüsü olmak istemem ve eğer mümkünse daha iyisi olmak isterim. Hatta kendi başıma bir şeyler yapmaya çalışıyorum son 2 aydır, bazı durumlarda azalma gözlemledim. Fırsat buldugumda bir psikologa gideceğim o zaman. Cevaplarınız ve ilginiz için çok teşekkür ederim.

Öncelikle sürekli hakaret olarak söylemediğini belirtmene gerek yok:) onu anlıyorum ve zaten dediğin durumun farkındayım. Kendime itiraf etmem çok yakın bir arkadaşımla çok uzun süre konuşmamın ardından gerçekleşse de. Evet içten içe çocukluktan kalma bir kendine güvensizlik var bünyemde farkındayım. Narsizm de tamamen bunu örtmek için bir kılıf aslında. Narsist oldugumu da benden başka kimsenin bilmesini istemiyorum aynen öyle. Bu hem benim hareketlerimin sebep-sonuç ilişkisine dayandırılması demek hem de narsizm bu işi cidden bilen birisi için aslında zayıflık belirtisi.

Baştan aşağıya okuyunca dediklerinin hepsinde haklısın. Ben özellikle bazı şeylerin farkına vardığım dönemde birçok kıza en baştan durumu söyledim. Ama tahmin et tepkileri ne oluyor? Ben diğer kızlara benzemem, bana aşık olacağını biliyorum vs. İlişkinin devamında da sürekli bu aşk durumunu sorguluyorlar ve sonunda diğerleriyle aynı oranda bağlanabiliyorlar. Tabi bir kısmı da baştan durumu anlayıp gidiyorlar o zaman da yalnız kalma durumumuz oluyor. Aslında bizim eve kapatılıp kimseyle görüştürülmememiz lazım:) Ama işte her insandan daha fazla ihtiyaç duyuyoruz bu sevgi alma işine.

Son yazdığın durumda ise evet sevgili de olsa kimseye güvenmem ve kendimi anlatmak istesem bile çok üstü kapalı anlatırım. Özür maalesef ki dilemem. Ama ailelerinden, hassas noktalarından, güvensizliklerinden vurmuyorum çocukluğumda benzerlerinden çok müzdarip olduğum için öyle bir özellik gelişmiş:)

Bu arada senin empat karakterin de narsistler için biçilmiş kaftan oluyor. Cidden böyle kızlar tam narsistin bulmak istediği tarzda kızlar En çok sevgiyi onlar veriyorlar ve bunu derinden hissettiriyorlar. Diğer insanların acaba diyecekleri durumlarda sevgilerinden azalma olmuyor ve sürekli senin aslında çok iyi biri olduğuna inanıyorlar. O seviyelerde olmasa bile bir gün karşımdaki kadına cidden güvenmek, değer vermek, karşılıklı sevmek istiyorum. Umarım bunu bir psikolog yardımıyla vs. başarabilirim:) Bazı yerlerde biraz rahatsız edici şeyler de söylemiş olabilirim ama rahatça içimi dökmek iyi geldi. Tekrardan teşekkürler.

Geçmiş olsun. Psikolojinde iz bıraktıracak şekilde etkilemesi çok kötü bir durum. Esasında hiçbir şey birine bunları yaşatmak için bir bahane değil tabi. Bu noktadan sonra çevremden gördüklerimi, düşünce yapımı vs. aktarmaya çalışmak yersiz olur. O kişiden farkım; misal senin onu aldattığını ima etmiş, ben bunu demeyi bile kendime hakaret olarak görürüm birinin beni aldattıgını gözlerimle bile görmüş olsam bilmiyormuş gibi yaparım ve başka bir sebebi bahane göstererek ayrılırım. Karşı tarafa en başından beri güvenmediğim için etkilenmem. Dolayısıyla böyle bir iftira atmazdım. Sana başka bir tanıdıgıma tavsiye etmek istediğim gibi kimseye güvenmemeyi tavsiye etmek isterdim. Ama o durumda da benim gibi duygusuz, hiçbir şeyden diğer insanlar kadar tat almayan, anlamsız ilişkiler içinde yüzüp giden biri olabilirsin ve bu da seni mutlu etmez. Sanırım sizin için olması gereken insanları baştan iyice tartıp onlara kalbinizi çok yavaş bir şekilde açmak. Şüpheli hareketini gördüğünüzde kendinizi hemen korumaya almak ve davranışlarını yakından izlemek. Bir noktada da atıyorum 6 ay o kişiden bir sıkıntılı hareket görmezseniz ona güvenmek, kalbinizi açmak ve asla şüphe etmemek. Sevme yetinizi kaybetmeden ve incinmeden sanırım ancak bu şekilde doğru bir hayatı yaşayabilirsiniz.

Mutlu görünme konusunda sana bir şey söyleyeyim , yeni kız arkadaşları da olacak, onlarla gülümseyerek fotograflarını da instagrama koyabilir vs. vs. Acaba beni sevmedi de onları seviyor mu gibi bir düşünceye asla girmemen lazım çünkü durum ortada. Narsistler bazı yönlerden acınası insanlar. Bazı şeylere diğer insanlardan çok çok daha fazla açlar ve bu açlıklarını doyurması gereken şeylerle bile karınları doymuyor, vücutlarını terk etmiş ruhları geri gelmiyor. Neyse çok fazla anlatıp eski sevgiline de empati kurmana neden olmayayım bu empatların ne yapacakları belli olmuyor:)

3. ve son kez teşekkür ederim tekrardan. Beni anlamaya çalışan biriyle konuşmak iyi geldi. Genelde bu konuları birileriyle konuşursam ya bana öcüymüşüm gibi bakıyorlar ya da zaten psikopat insanlar olduklarından bunlar onlara çok normal geliyor o da manasız bir konuşma oluyor:)

Yengeye selam olayında yengesi sanmış diyorsun ama. Bence ne demek istediğini gayet anladı ve ona rağmen öyle bir tepki verdi. Çocuk gibi tepinme durumunda da ben kendimi baya iyi eğittim galiba ya. Ben de 21 yaşındayım. Öyle belirtiler göstermediğimi düşünüyorum. Onun yerine hesaba alınmadığım durumlarda bir anda buz gibi soğuyorum ilgi alaka dahil gidecek noktaya geliyorum yani.

Evet sen işi çözmüşsün. Bir noktadan bakınca öyle birine sahip olmanın anlamı yok ama ben aşık olma işlerinden pek anlamadıgım için hislerini kestiremiyorum:) Ayrıca anlat anlat üzülmüyorum diyorsun da orada benim hayat hikayem de saklı:p Her neyse cidden sağol bu konuşmanın ikimize de iyi geldiğini düşünüyorum. İyi sabahlar ben kaçtım.

Hahah:) Sağolasın aşağı yukarı birçok şeyi konuştuk bundan fazlasını dinlemek isteyeceğini sanmıyorum. Bu kadar ilgilenmen bile yetti. Yine de öyle bir durum olursa aklımda. Kendine iyi bak.

Hangimiz narsist karar veremiyorum Bu yüzden ayrılmak zor

Öyle oldu zaten ne yapmalıyım peki bu durumda iki tarafta birbirinin narsist olmakla suçluyorsa

Kendimin böyle olup olmadığını anlayamaz mıyım

Bu arada mesaj atılmıyor sana tüm özelliğimi de buraya yazmak istemedim açıkçası :)