Niye kimseden hoşlanamıyorum?

Karakter olarak mı fiziksel olarak mi

Peki şu an belirlediğiniz kriterler vs mi var yoksa seçicilik olmaksızın ilginizi mi cekemiyorlar?

Hayır, psikolog değilim. Sadece hitabetim iyi ve gerçekten size dair bir şeyler yakalamaya calisiyorum diye böyle düşündürmüş olabilirim.

Karşınıza cikmamalarindan ziyade ortak ortamlarda mi denk gelemiyorsunuz bu tarz kişilerle?

Yani bahsettiğiniz kalıplar öyle ahım şahım karşılaşılamayacak tipler değil. Acaba siz fiziksel görünüşten ziyade şans verme konusunda mi atılgan olamıyorsunuz? Sonuçta bir kimse gördüğü herkesten anında ölüp biteceği bir izlenim alamaz. Alabileceği kişi de ortamınızı geçtim dünyada yüzü geçmez. Hem ne derler bilirsiniz huy insanı gözde de güzelleştirir.

Beni mazur görün lütfen, içinizi ısıtacak birinden ziyade yanınıza yakistiracaginiz birini mi arıyorsunuz?

Hayallerinizi pek bilmem ama bana kalırsa sizi sevebilecek çoğu duygusal kişiyle bu yüzden tanisamadiniz. Gerçi öyle üst düzey bir beklentiniz de yok açıkçası. Sadece birisi olacaksa insan baktığında içine sinsin gibi bir şey oluyor.

Size kriterlerinizden vazgeçin diyemem, haddim de değil demem de. Ama aynı zamanda sizin sevginize ve duygusallığınıza sahip birinin sizi mutlu edebilme ihtimalini kaçırıyor gibisiniz. Kendinizi aynı senaryoda düşünün. Çok sevebilirsiniz, mutlu edebilirsiniz fakat sizi beğenmedi diye şans tanınmıyor. Size karşı yapılmış çok büyük bir haksızlık ve o kişi için haddinden fazla bir kayıp olmaz mıydı?

O an için hoşlanamayinca demek daha doğru olur. İlgi hoşlantiyi doğurur. Eğer ilgi odaginizi değiştirebilirseniz kolaylıkla hoslanti ve ardından sevgi duyabileceğinize eminim. Misal kadın bilinçaltı zekaya fizikselden görünüşten daha çok şans tanır. Ya da yetenekler , özgüven ve karakter tipten daha çekici gelebilir.

Peki bu kişi bu kadar mükemmel olup sizi niye istesin?

Herkesin çekici bulmasından ziyade o kişinin sizi çekiciden ziyade huzur verici bulması gerekmez mi? Ya da gerçekten sevecek biriyse ona özel olmanızı, sizi paylasmamayi, gözlerden sakinmayi istemez mi? Sizi gerçekten sevecek kişi efendi olmanızdan ziyade size sevgili, eş, baba, abi, kardeş, abla , dost olarak onun yanında şımarmanizi gerektiğinde cimciklemenizi nazını istemez mi? Gerçekten seven kişi verdiklerini feda etmiş olarak mı görür yoksa biz gördüğü bir olguya kattıklarımı? Sevdiğiniz kişi siz değer vereceksiniz diye mi değerli olacak yoksa onda ki değeri ki farketmiş olacaksınız? Ya da yuceltmenizi ister mi ya da buna ihtiyaç duyacak biri mi olsun istiyorsunuz? Sevgiliniz olmamış olması kalbinizden ve aklınızdan birini geçirmiş olmadığınız anlamına gelmiyor. Şahsen gözle gördüklerimden çok goremediklerime itimat ederim. Ömrünüzü derse vermeniz güzel. Peki sevdiğinize vereceğiniz ne kalıyor omrunuz gittiyse? Bunu sevgiliniz için mi yaptınız? Ama evet yine de sevilmek istemeniz en büyük hakkınız.

Bence sevmeye, hoşlanmaya, yakıştırmaya değil; aşıkken huzurlu olabileceğiniz birini bulmaya bakın. Fiziksel hoslanti zamana yenik düşer, sevgi ise menfaattir, yakıştırma içinizi değil dışarıyı onemsrdiginizi gösterir. Aşkta nefrette duyarsınız ama zamana yenik düşmez. Dışarıyı değil elinizi koydugunuz kalbi umursarsirsiniz.

Aşk size karşı tarafın sunduğu bir şey değil ki. Sizin kendi içinizde var ettiğiniz yüreğinizdir. Karşınızdaki kişilere sunduğunuz bazen onları sığdırmaya çalıştığınız kimisinin taştığı kimisinin yetersiz kaldığı kimisinin dikenler batırdığı yüreğiniz.