Sevgilimin beni karanlık sokaklarda eve tek başıma gitmeme gönlü razı geldi diye ondan ayrıldım. Siz gönderir miydiniz?

Yıllarca babamın umursamazlığı, vurdumduymazlığı ile büyüdüm. O kadar insanın zoruna gidiyor ki insanın. Yani başıma bir şey gelse babam bir tık bile beni koruyamaz. Şimdi ise ona benzeyen sevgilim olduğunu fark ettim ve ondan ayrıldım. Kendisinin iyi kötü bir arabası olduğu halde bana' trafik çok olduğu için kullanmak istemiyorum' dedi. Oysa senle kaç zaman sonra tekrar kavuşuyoruz. Ve akşam 8-9 gibi belki de 10 gibi eve geri döneceğimizi biliyorsun. Hadi bunu geçtim. Ben sana diyorum ki bizim sokaklar tehlikeli ben korkuyorum diyorum. Herif benim eve tek başıma gitmeme gönlü razı geldi. Ve ben mesaj atmasam mesaj da atmıyor. Ondan yolda bir şey rica ediyorum. Sorgulayıp duruyor. Babamın evde olmadığını tek olduğumu söylüyorum bana keşke ailen babanı da yanına alsaydı şimdi baban aç kalmasın yazık adama diyor. Akşam da ilk buluşmaya giden kardeşimin evinden alınıp evinin önüne bırakıldığını duydum. O kadar zoruma gitti ki. Onlar birbirini tanımıyorken herif kardeşimi koruyor aynı şekilde eve bırakıyor. Ama ben kaç yıllık sevgilim tarafından yalnız bırakılıyorum. Çok zoruma gitti bende başka bir şeyi bahane edip ayrıldım. Babam gibi biriyle evlenmek istemiyorum çünkü. Beni korusun, kollasın bir eli üstümde olsun, sırtımı kollasın istemiştim. Oysa aksi çıktı.

Sevgilimin beni karanlık sokaklarda eve tek başıma gitmeme gönlü razı geldi diye ondan ayrıldım. Siz gönderir miydiniz?
Cevapla