Babam anneme yıllarca eziyet etti , hep haksızlık yaptı. Annem çok çekti ondan..
Konuyu daha iyi anlamanız için söylüyorum. Kiz kardeşim de biraz babamın huyunda bir insan.. çok fazla bağırıp çağırıp sinirli bir yapısı olduğu için ben pasif sessiz ezik biri olmadığım halde onun yanında daha iyimser kalıyorum.
Ama annem laf arasında sürekli kız kardeşimden ötürü başkalarıyla ilişkisi hakkında konuşurken " o sabredemez onlara, hergun kavga eder , geçim sağlayamaz " diye konuşurken benim hakkımda ise böyle şeyler söylemiyor.
Sanki ben hakkımı yediren , pasif, pısırık insanmışım gibi hissediyorum böyle konuşunca.. ( kardeşimin sabretmedigi tahammül etmediği insanlara ben neden sabredeyim susup oturayım )
( tam olarak böyle söylemek istemese bile bilinçaltı onu ele verdigini düşünüyorum)
Bende bugün çok sinirlendim ve şunu söyledim.
" Babamın tüm haksızlıklarına sustun herkes senin gibi değil. Ben olsam bir dk sabretmem susup sineye çekmek kolay olan. Herkesi kendin gibi sanma "
Bu şekilde konuştum. Kırıcı mı konuştum ve haklı değil miyim?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
2Cevap
Annenin içinde neler yaşadığını bilemezsin git kalbini al
Yukarıda bir üyeye verdiğim cevabı okur musun? Hak vereceğini düşünüyorum?
Kim bilir annen ne şartlarda yaşadı da sabretmek sessiz kalmak zorunda kaldı kırıcı olmuş.
Ama kardeşim hakkında sinirli, deli diye konuşurken sanki ben herseye tahammül edebilirmişim, uysal sakin biriymişim gibi konuşması beni sinirlendiriyor.
Aslında olayın aslı şu ; kardeşim anneme çok kötü davranan ben ise anneme hep iyimser yaklaşan her işine koşturan biriyim.
Ama sanki beni suskun pısırık görüyor. Direk demese bile söylediği şeyler bu yöne çıkıyor. Bende mi kötü davranmaliyim napayim bunun için?
Kardeşimin bigundrn bigüne dışarıdan biriyle kavga ettiğini görmedim. Ben tamam çirkef biri asla değilim ama hadsiz hadsiz konusan insanlara gereken cevabı verir asla altta kalmayan biriyim. Bunun yüzünden çok kişinin kalbini kırıp arayı bozmuşumdur. Sırf evdekilere çok iyi niyetli davranıyorum diye kardeşimi baskın ilan edip beni silik görmesi doğru mu?
Kirilmistir illa hani icten ice o fark etmese bile kirilmistir
Yukarıdaki yazdığım yorumu okur musun düşünceni merak ettim?
Okudum bizdede durum boyle bende anneme karsi daha sertim hircinim, yani sizdeki gibi durum, bence annene kaba davranma cunku kardesin annene kaba davransada kesinlikle icten ixe pismandir falan, benimde kucuk kardesim daha cok sessiz kalir sey olur ama ben oyle degilim daha sert davraniyorum, ve ister istemez oluyor, bence kotu davranma ailene
Zaten kötü davranmıyorum kendimde öyle sert biri değilim ortada herhangi birsey yokken kimsenin kalbini kırmam. Ama biri hadsiz konuşunca da kendimi tutamam gereken cevabı veririm. Buna rağmen annem kardeşim hakkında konuşurken sanki o baskın, yırtıcı biri gibi konuşurken benim hakkımda ise çok sabreden herseye tahammül eden ses çıkarmayan ezik biriyim iması yaptığını düşünüyorum.
Mesela görücü gelmek istediler bana. Annem diyor ki " seni istemelerinin sebebi daha aklı başında uysal oldugun için kardeşinle anlaşamayacaklarını biliyorlar hergun kavga çıkarır bu kız onunla başedemez onlar " bu şekilde konuştu.
Sanki ben çok sabredicem sanki ben herseyine tamam diyip susacakmişim gibi konuşması beni sinir ediyor. Kendimi ezdiren pısırık biri iması yapıyor bana..
Yapı olarak hiç öyle değilim sadece kardeşime göre daha iyimser ve sakin kalıyorum ona bakınca. Sen kızmaz misin bu duruma?
Annen farkindami bilmem ama seni evet ister istemez asagi goruyor gibi yani asagi goruyor derken daha olaylara karsi sabirlu sey goruyor, ve evet kizarim ama hic boyle bisi yasamadigim icin bilmiyorum ben genelde hep hircin dedigi kiz tipi gibiyim ama bunu heo akrabalara der falan cevredeki kisilere oylr demez, ama kizardim yani bence annenle bu konuyu durustce konus veya psikologa git, psikolog illa ikinizle ayri konusur, ikinizle birlikte konusur, bende suanda psikologa gidiyorum, bir kac seans sonra hepimizle birlikte konusucak mesela
Sonra da tepki verince ben suçlu oluyorum. Kaç kez konuştum bu konuyu takıntı yaptığımı kafamda kurduğumu ve sabırsız sinirli olmanın üstünlük olmadığını söylüyor.
Acaba ben mi boşa sinirlenip üzülüyorum diye kendimden şüphe duymaya başladım. Konuşmak fayda etmiyor yani. Başka ne yapabilirim? En son kendimi odaya kapatıp hiçbiriyle sohbet amaçlı muhatap olmayacam o olacak?
O kotu sakin oylr birsey yapma yoksa surekli dongu devam eder ve hic anlasamazsiniz en iyisi psikologa gitmeniz ailece yani ailece derken bence ozellikle ailenin gitmesi ailen gitmek istemiyosada sen git bu konuyu konus psikolog illa ailenle gorusmek ister
psikoloğa gidip ne diyeceğim?
Psikologa olanlari anlaticaksin o zaten illa hani der ne oldu nasil birisin, ailenden bahsedersin bu durumdan bahsedersin psikolog belki ailenle konusmak ister onlarda yani rededebilcegini sanmiyorum, ama devletteki psikoliglari kast etmiyorum haberin olsun parali olanlari diyorum
Sence ben mi haklıyım annem mi?
Yani ikinizinde illa hakli ve haksiz oldugu bi durumdur bu