Sizce annemin kalbini mi kırdım?

Babam anneme yıllarca eziyet etti , hep haksızlık yaptı. Annem çok çekti ondan..

Konuyu daha iyi anlamanız için söylüyorum. Kiz kardeşim de biraz babamın huyunda bir insan.. çok fazla bağırıp çağırıp sinirli bir yapısı olduğu için ben pasif sessiz ezik biri olmadığım halde onun yanında daha iyimser kalıyorum.

Ama annem laf arasında sürekli kız kardeşimden ötürü başkalarıyla ilişkisi hakkında konuşurken " o sabredemez onlara, hergun kavga eder , geçim sağlayamaz " diye konuşurken benim hakkımda ise böyle şeyler söylemiyor.

Sanki ben hakkımı yediren , pasif, pısırık insanmışım gibi hissediyorum böyle konuşunca.. ( kardeşimin sabretmedigi tahammül etmediği insanlara ben neden sabredeyim susup oturayım )

( tam olarak böyle söylemek istemese bile bilinçaltı onu ele verdigini düşünüyorum)

Bende bugün çok sinirlendim ve şunu söyledim.

" Babamın tüm haksızlıklarına sustun herkes senin gibi değil. Ben olsam bir dk sabretmem susup sineye çekmek kolay olan. Herkesi kendin gibi sanma "

Bu şekilde konuştum. Kırıcı mı konuştum ve haklı değil miyim?

Sizce annemin kalbini mi kırdım?
Cevapla