O kadar çok sevgiye açım ki.. kavgalı ve sevgisiz bir ailede büyüdüm, hiç sevilmedim. O kadar sevgiye aç kaldım ki, her önüme gelene aşık oluyorum. Belki aşık olmuyorumdur, aşk o kadar basit değildir ama beni sevsin diye hemen teklifini kabul ediyorum ya da teklifte bulunuyorum. En ufak bir sevgi gösterse takıntı yapıyorum ve kolay kolay vazgeçemiyorum. O başka birisiyle sevgili olunca da ”Nasıl bu kadar kolay vazgeçiyor, ben niye hâlâ onu seviyorum” diye diye içim içimi yiyor. Hayır normal olan onlar zaten, niye geçmişe takılıp kalsınlar ki? Ama işte ben sırf bir gram mutluluk var diye geçmişe takılıp hep aynı kişileri hatırlıyorum... Bilmiyorum yaa çok kafam karışık. Yaptığım şeyler yanlış mı?
Evet
Hayır
Yaşını ve cinsiyetini belirt, oyunu kullan:
Lütfen yaşını seç
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer