Sevgilim işi gereği çok yoğun çalışıyor ve birlikte yeterince vakit geçiremiyoruz. Bir çözüm öneriniz var mı 🥺 ?

Benim için niye çalışsın? Görevini yapıyor. Aynı zamanda işini yapıyor.. Bunun benimle ne gibi bir alakası var? Ayrıca "çalıştığı için istemiyorum" diye bir şey yazdığımı hatırlamıyorum. Sadece iletişim sorunları yaşadığımız için mutsuz olduğumu yazdım. Ev diye bir kavram da yok onda.. Günde max 3-4 saat uyuyabilirse uyuyor. Onun harici hep işte.

Ne alaka? Benden önce de çalışıyordu benimleyken de çalışıyor bensiz olursa da hayatını idame ettirmek için çalışmak zorunda. Benim amacımın ne olduğuna sen karar veremezsin. O üslubuna da dikkat edersen sevinirim.

Çalışmasına laf etmiyorum zaten. Gün içinde bana yeterince vakit ayıramayacak kadar yoğun çalışıyor olmasına laf ediyorum

İzinleri olsa ne olur? İki haftada bir veya ayda bir izin veriliyor ve o da bir kaç saatliğine. Gün boyu izni hiç olmuyor. İzin gününde bir kaç saat görüşüyoruz ve sonraki görüşmeyi bekleyene kadar da ara ara konuşuyoruz.. Bir şeyin içinde olmadan, bir şeyi yaşamadan yorumlamak kolay. Sevdiğine uzak kalmak ne demek biliyor musun sen? En ihtiyacın olduğun anlarda görememek, sarılamamak, dokunamamak, öpememek, kokusunu alamamak ne demek biliyor musun?

Umarım seninde eşinin, sevgilinin iş hayatı yoğun olur.. Günlerce haftalarca görüşmeyi bekleyip hasret kalırsın. Beklemek, denildiği kadar kolay mıymış umarım o zaman anlarsın. Ve umarım bu bana yazdığın her bir satırı o zaman hatırlarsın.

Karın niye çalışmasın pardon? Eli ayağı mı tutmuyor? Herhangi bir sağlık sorunu mu var? Niye çalışmasın? Sen de şu "Kadın başına iş mi olur? Kadın dediğin evde oturacak ev hanımı olacak çocuk bakacak ev işi yapacak" diyen sek erkeklerden misin yoksa?

Senin durumun iyi olduğu için herkesin durumu iyi olacak diye bir şey yok. Birbirine destek olmanın, hakkınla çalışmanın nesi "düşüklük"? Ayrıca madem ki durumun iyi ve eşinin başkasının işini yapmasını istemiyorsun. Mis gibi bir iş kurarsın ona. O da kendi işini yapar. Çözüm üretmek zor değil 😃

Çalışkan olmak tabi ki önemli ama ideal bir partner sevgili eş artık her ne ise olmanın ilk ve tek kriteri değil. şu an bekar hayatı yaşıyor ve ona rağmen bu kadar çalışıyorsa, evlendiğinde daha fazla sorumluluğu olduğunda, artık yüzünü sadece rüyalarımda görürüm.

Hayır o tarz bir iş değil. Askerliğini yapıyor ve aynı zamanda bunu kendine meslek edinmeyi düşündüğü için üstüne çok fazla sorumluluk alıyor.

Ya aslında şöyle onun memleketi Ankara . Ankara 'da doğmuş büyümüş ve askerlik için benim yaşadığım şehire geldiğinde tanışıyoruz :') Kısacası bugün askerliğini bitirmiş olsa memleketine ailesinin yanına dönmek zorunda.. Böyle de olmuyor öyle de olmuyor nasıl olacak bilmiyorum..

Haklısın doğru söylüyorsun fakat yaşadığım şehrin Ankara 'yla hiçbir alakası yok. Hatta senin de söylediğin gibi "Türkiyenin diğer ucu" tabirini kullansak yeridir :) Birbirine aşırı uzak iki farklı şehir. Ya zaten açıkçası ben bunu da kendine meslek edinmesini istemiyorum.. Vatanına milletine karşı görevini yerine getirsin tamam. Ama ömrünün geri kalanını böyle geçirmesi hem onun için hem de sevenleri için çok zor.. Daha her şeyin başında olmamıza rağmen zorlandığımı iliklerime kadar hissediyorum. Haber alamadığım her an diken üstündeyim. "Ay acaba bir sey mi oldu? Acaba başına bir iş mi geldi? İyi mi? Ne yapıyor? Nasıl?" diye düşünmekten helak oldum. Hangi yakın kız arkadaşımla konuşsam ve sevgilimin askerlik yapacağını öğrenseler "Güzel hoş ama sen emin misin iki kere düşün" gibi tepkiler alıyorum

Sohbet için teşekkür ederim bu arada.. bayadır kimseyle uzun uzun hayatımla ilgili konuşmadığımı fark ettim. Bir yandan da iyi geldi, ihtiyacım varmış :')

Yakın zamanda evlilik düşünmüyoruz.. Zaten yaşlarımız küçük ve benim okulumun bitmesine daha çok var. Kaldı ki ilişkimiz de yeni.

Başkasını isteseydim eğer, buraya yazdıklarımı kendime dert edip tanımadığım insanlara yakınır mıydım sence?

Neymiş o mantıklı argümanlar?