Yalnızlığı O Kadar Seviyorum Ki 12 Yıldır Çalışmıyorum Okumuyorum Arkadaşım ve hayallerim yok ne düşünüyorsunuz?

12 yıl olmuş giden gitmiş kendimi nasıl değiştirirsem değiştireyim hep ezik hissedicem. doktora gitsemde yıllardır aylardır günlerdir ait hissettiğim tek yer odam.

10 kere 100 kere gittim sonuç hüsran ben evimi odamı çok seviyorum. kendimi ise sevmiyorum ben hep ezik olucam sosyallik neyime benim için araba sürmek ehliyet almak sevgili yapmak evlenmek yurt dışı görmek Atatürkün gelmesiyle aynı ihtimal

Çalışmıyorum ki para kaynağım yok ki gideyim çalışmadığım için depresyondayım zaten. üstelik altımda araç da yok bir yerden bir yere ulaşım bana çok zor. ben bebek gibi çocuk gibi hissediyorum kendimi birey adam gibi hissetmiyorum yaşım 28 olabilir ama 10 yaşında hissediyorum dünyanın d sini bilmiyorum HAYAT BENİ YUTT. Herşeye yabancı kaldım. Benim sağ gözüm şaşı yüzde 20 görüyor sol kulağım işitmiyor engelli yani bu demek oluyor ki engelli ezik bir insanım. Kimse 12 sene konforda kalıpda kendini binbir zorluğa atmaz size çalışmak para kazanmak aşk arkadaş gezme güzel gelebilir BANA GELEN SADECE KORKU KORKU O Kadar.

Bana ölüm gelsinde nasıl gelir gelsin kötü besleniyorum bir kaç seneye inşallah kanser olurum.

Hayır yalnızlık bu

Bunun geri dönüşü yok ki ben hep ezik hissedicem sorumluluk neyime

kanser olsam keşke