Kendimi bahtsız, şanssız, mutsuz , kimsesiz, yapayalnız ve çok yorgun hissediyorum. Biri dokunsa ağlayacak gibiyim.
Hiç bir şey bana iyi gelmiyor. Kafamı dağıtmak için sosyal medya açsam illaki bir yerde beni mutsuz edicek bir paylaşım görüp kendimi kıyas içerisinde bulabilir mutsuz olabilirim. Herkes gözümde dört dörtlük güzel ilişkileri var aileleri açısından şanslı gezip tozuyorlar hayatın tadını çıkarıyor. Eğitim hayatları sosyal hayatları aşk hayatları çok iyi.
Ben hiç bir yerde iyi değilim. İyi bir ailede dünyaya gelmedim çoğu zaman hakaret şiddet gördüm ölüm gördüm sefillik yalnızlık çektim hala da çekiyorum. Okul hayatımda istediğim gibi gitmedi hayatı yakalayamadım. Üst üste başarısız oldum 23 yaşında insanlar evlenip ya da okulu bitirip iş hayatına atılıp yatırım yaparken eğlenirken ben ise hala üniversite 1. sınıfım hemşireyim.
Benim elle tutulur hiç bir şeyim yok. Hiç değerli hissedilmedim. Ya en basiti telefon açıp sipariş veremiyor randevu alamıyorum ben üniversite sınavına girerken dışarda insanlar çocukları için dua ederken benim annem halüsinasyon görüp balkona çıkıp bağırıp kendini atmaya çalışıyordu ne psikolojiyle yaşadım o evde o sınava her seferinde ağlaya sızlıya hazırlanıp gittim. Tek başıma...
Tek başıma valizim de 2.3 parça kıyafetimle eski kiyafetimle yurdumu okulumu bulmaya çalıştım.
Herkes ailesiyle valizleri ağzına kadar anne babalarının gönderdikleri yiyecekleri yeni kıyafetleri görünce her seferinde şahit olunca ne kadar üzüldüm ben. Kimsem yoktu tek başıma ağladım sessizce.
Hiç bir zaman mutlu olamam evlendiğimde çocuklarıma güzel bir hayat veremem bir evim arabam olmayacak. Sanki boşa yaşıyormuşum gibi hissediyorum.
Acaba ben beni yaratanın gözünde kıymetli değil miyim?
Ne zaman mutlu olucam?
Hiç bir şey bana iyi gelmiyor. Kafamı dağıtmak için sosyal medya açsam illaki bir yerde beni mutsuz edicek bir paylaşım görüp kendimi kıyas içerisinde bulabilir mutsuz olabilirim. Herkes gözümde dört dörtlük güzel ilişkileri var aileleri açısından şanslı gezip tozuyorlar hayatın tadını çıkarıyor. Eğitim hayatları sosyal hayatları aşk hayatları çok iyi.
Ben hiç bir yerde iyi değilim. İyi bir ailede dünyaya gelmedim çoğu zaman hakaret şiddet gördüm ölüm gördüm sefillik yalnızlık çektim hala da çekiyorum. Okul hayatımda istediğim gibi gitmedi hayatı yakalayamadım. Üst üste başarısız oldum 23 yaşında insanlar evlenip ya da okulu bitirip iş hayatına atılıp yatırım yaparken eğlenirken ben ise hala üniversite 1. sınıfım hemşireyim.
Benim elle tutulur hiç bir şeyim yok. Hiç değerli hissedilmedim. Ya en basiti telefon açıp sipariş veremiyor randevu alamıyorum ben üniversite sınavına girerken dışarda insanlar çocukları için dua ederken benim annem halüsinasyon görüp balkona çıkıp bağırıp kendini atmaya çalışıyordu ne psikolojiyle yaşadım o evde o sınava her seferinde ağlaya sızlıya hazırlanıp gittim. Tek başıma...
Tek başıma valizim de 2.3 parça kıyafetimle eski kiyafetimle yurdumu okulumu bulmaya çalıştım.
Herkes ailesiyle valizleri ağzına kadar anne babalarının gönderdikleri yiyecekleri yeni kıyafetleri görünce her seferinde şahit olunca ne kadar üzüldüm ben. Kimsem yoktu tek başıma ağladım sessizce.
Hiç bir zaman mutlu olamam evlendiğimde çocuklarıma güzel bir hayat veremem bir evim arabam olmayacak. Sanki boşa yaşıyormuşum gibi hissediyorum.
Acaba ben beni yaratanın gözünde kıymetli değil miyim?
Ne zaman mutlu olucam?
Güncellemeler
+1 yıl
Yazdıklarımı kimse okumaz biliyorum ama yine de yazmak istedim
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer