Tek çare ölüm mü öyle gözüküyor?

Öyle bunalıyorum ki herşeyden ölmek istiyorum artik. Psikolojim b*k gibi. Gram zevk almıyorum hayattan. Üniversite okuyorum 3 5 kişi arkadaşım var dışarı çıkıyoruz bazen gezip geliyoruz ama ben yine aynıyım. Herkes konusuyor muhabbet ediyor ben susup kalıyorum. Birşey diyorlar gülümsüyorum. Çekiniyorum her b*ktan yolda bile rahat yuruyemiyorum. Sosyal fobi deniyor bu utangaçliga çekingenlige. Bunu farkedeli uzun zaman oldu ama gram birşey yapamadım psikologa bile gidemedim. Bunların üstüne usengeclik de var. Dertlerimi yuzyuze kimseye anlatamıyorum ailemden olan birine bile. Kendimi burada bile ifade ederken zorlanıyorum. Keşke günah olmasaydı
Tek çare ölüm mü öyle gözüküyor?
Cevapla