25 yaşına gelmeden bu dünyadan gideceğimi hissediyorum normal mi sizce?

Ama öyle hissediyorum

Olsun en azından çöp dünyanın rezilliğini cekmem

20 yaşındayım

Acı çekmekten kafam öyle güzel oluyor ki ağlaya ağlaya göz altlarım mor oldu ama ağzıma bir kere sigara bile sürmedim bu depresyon illeti benim sonum olacak

Olsa ne olacak ki yediğim dayaklari kırıcı lafları ben biliyorum sonuçta yaşitim kişilere bakıyorum bir de kendime bakıyorum koskoca hiç oldum çıktım

Dayak dayağı işte böyle oluyor ya oklavayla olsun sopayla olsun yün çırpar gibi yersin vücuduna sonra yara bere izi işte , sonra kafana darbe üstüne darbe yersin sonra da umut dolu olmam beklenir bu arada psikolojik olarak acı verici şeyleri bile hissedemiyorum çocukluktan beri olunca alıştım artık tek yakın arkadaşım vardı o da bıraktı beni yanına gitmeyi çok isterim şahsen rüyamda da görmüştüm bembeyaz bir elbiseyle yemyeşil bir yerde en yakın arkadaşım dediğim kişiyleydim

Kan bağım olan kişilere bile güvenmiyorum ki sana neden guveneyim ki

Uzunca yazma sebebim de umutlu ol dediğin için

Flörtüm var aldatma gibi olmasın sonra

Ben kendimden vazgeçme raddesine gelmişim insanlar umrumda mı sizce hem karaktersiz değilim biri varken başka biriyle flört edecek kadar

Şöyle hayat dolu olduğum günleri özledim, şimdi ise sadece başarısızlık, nasıl kendimi bu dünyadan kurtarırım diyorum yıldızları görünce hep kötü insanlar yüzünden int*har eden kişiler geliyor onlarında yaşamaya hakkı vardı ama bazı karakter yoksunu insanlar yüzünden yaşamdan vazgeçtiler.
Teşekkür ederim tavsiyeleriniz için bu arada

İnsanlar anlayamaz beni anlamaya çalışmayla zaman kaybetmeyin boşa

Finallerim başladı çöp gibi aynı gücüme gidiyor artık her konuda hayal kırıklığı oldum

Laboratuvar