Karşıdaki insan size hakaret etse kötü sözler söylese üzse terk etse bile hala sevmeyi bırakamadığınız oldu mu?

Şimdi bütün örnekleri son ilişkimden verdiğimi fark ettim ama tek kayda değer olan da o. Bana iğrenç, Allah uzun ömür versin, yazıklar olsun vb. o kadar şey söyledi ki hepsini yuttum. Neden? Seviyorum diye. Ama sonra baktım ben hep onun yüzünden panik ataklar geçirmişim. Hep onun yüzünden gülüşümü kaybetmişim. Hep onun yüzünden etraftan kendimi soyutlamışım. Bakıyorum bana benden tek bir parça kalmamış. Kol kırılır yen içinde kalır ama bende düşecek parça bile kalmamış. Parçalamış da öğütmüş toz etmiş sanki. En son patladım bitirdim ilişkiyi. Bu sefer çabalamayan ben oldum. Seni sevdiğim için kendimden özür dilerim demişti bana hiç unutmam. Yeni yeni düşündükçe aklım başıma geliyor ve kendimi düzeltmeye çalışıyorum. Sevmek hiçbir şeyi değiştirmez. Önce saygısı olmalı insanın.