Kızlar, sizice?

Etrafımda yeteri kadar erkek var o yüzden sormak isteseydim onlara sorardım hocam. Tabiki 1 yıllık ilişkide anlatılmayacağının bilincindeyim o yüzden uzun süreli ilişki diye sordum. Benim ilişkim 4 senelik

Anladım. Bence ufak şeyler anlatarak başlayabilirsin. Dört yıl az bir süre değil, tebrik ederim. Aranızdaki samimiyete güveniyorsan, çok büyük olmamak ve duygulanmamak şartıyla anlatabilirsin. Seni dinleyecektir ve teselli etmeye çalışacaktır. Bunu yapması zaten normal. Birkaç gün test et, davranışlarında anormallik sezersen bir daha bahsetme. Evli değilsen eğer, evlendikten sonra bahsedersin.

Kadınlar ne istediklerini kendileri de bilmezler. Duygusal varlıklardır ama içgüdüleri çoğu kadında daha ağır basar. Sana karşı güler yüzlü görünerek ilgini, sevgini sömürürler. Bir başka problemde, anlamıyor olmaları. Erkekler gibi, geçmiş ilişkilerinden ders çıkaramıyorlar ve problemin sebebini anlamıyorlar. Burada saçma s*lak yapay zeka bile bomboş cevaplar veriyor.

İşte tam da kararsız kaldığım konu bu. Kız arkadaşım fazla prenses birisi, ben ise çok düşünen stresli bir insanım. O gezip tozuyor derdi tasası yok ileride ne olacak ne yapacağı hakkında bir fikri yok vsvs ve çok prenses yetiştirilmiş yani dert insanı değil. Evet üzülüyor oda ama onun üzüntüsü benim için normal bir şey gibi geliyor. Tam olarak anlatacağım kişi mi değil mi onu bilmiyorum çünkü o gülerken ben ağlamak istemiyorum kız gibi. Ama bu konuyu çözmeden de eş olamayız. Ona prensesliğinden gerektiğinde vaz geçmesi gerektiğini söylemek istemiyorum açıkcası. Ben karşımdakinin ben söylemeden beni anlamasını istiyorum çünkü kendimi asla tam anlatamıyorum

Ona anlatsam bana dediği şey hep boşveer geçer amann diye şeyler oluyor ama ben onun derdi olunca uzun uzun detaylı yanaşıyorum. Çok düşünceli birisi değil beni seviyor sadece karakteri böyle, üzüntüden kaçıyor.

İletişim becerilerinizi geliştirebilirsiniz. Kendinizi anlatamamanız büyük bir problem. Birlikte olduğunuz kadının nasıl birisi olduğunu anladım. Eğer 4 yıllık ilişkiyi çöp etmek istemiyorum diyorsanız, bahsetmeyin. Çünkü sizin dertli olduğunuzu anlarsa sizden soğuyabilir. Dört yıl sevgili kalmak kolay değildir. Eğer ondan değişmesini isterseniz, değişse bile asla istediğinizi alamazsınız. Onun bu halinden rahatsızlık duyuyorsanız dile getirin. Sizi terslerse eğer, zaten bu ilişkinin olacağı yokmuş demektir.

Son yazdığınız mesajı şimdi gördüm. Bu sağlıklı bir iletişim örneği değil. Sizi dinlemiyor, dinlemek istemiyor. Ama siz onu dinliyorsunuz. Size açık açık saygısızlık yapıyor. Bunu görmezden gelerek bir yere varamazsınız. Sevgilinize net bir şekilde belirtin. Ona derdinizi anlattığınız zaman sizi her seferinde "boş ver", "aman ne olacak sanki dünyanın sonu mu geldi" tarzı cümlelerle geçiştiriyorsa, zaten sizi umursamıyor demektir.

4 yıl kolay olmadı klasik günümüzün ilişkileri.. biraz zor.. biz 15 yaşında tanışıp birlikte büyüdük şu an 19uz. Aslında uyumumuz müthiş, tek sorunumuz zor günleri birlikte atlatamıyoruz yani küsünce konuşmuyoruz niye küstük diye. O açık sözlü yine anlatıyor sevmediği, sıkıldığı bir şey olduğunda ama ben öyle değilim çünkü açıkcası onun pek değişeceğini düşünmüyorum ki sende söylemişsin zaten. Onu bu haliyle seviyorum evet, güzel günlerimiz aşırı iyi geçiyor gerçekten seviyoruz ikimizde ve bu yaz için sözlenmeyi düşünüyoruz fakat aramız kötü olunca konuşmuyoruz işte.. Yan yana olunca küslük olmuyor yani aynı evde yaşarsak aslında bu sorun ortadan kalkabilir çok çok büyük ihtimalle. Bizim tek eksimiz 4 yıl boyunca bu oldu. Yoksa sevgi saygı aşk romantizm eğlence hepsi var gerekince arkadaşız gerekince anne babayız.

Sizin de sorunları dile getirmeniz gerekiyor. Her seferinde geri kaçan taraf olursanız, onun baskısı altında kalabilirsiniz. İlişkide her şey karşılıklıdır.

O çok konuşan biri değil daha çok çocuk gibi bir insan, gerektiğinde ciddi konuşuyor o ayrı, geçenlerde bir konuda bana çok destek oldu yanımda oldu ona karşı bakış açım değişmişti iyi yöne doğru. Ama genel olarak desem ki hayat zor, ona boş ver amaan diyor. Evet prenses gibi ve çok dertli birisi olmadığı ordan anlaşıyor zaten. Ben senin ne demek istediğini anladım ama bende yanlış anlattım biraz o yüzden sende yalnış anlamış olabilirsin. Gerekirse benim için dünyayı yakar gerçekten ki ben ona ne zaman ciddi olarak derdim var dediysem gerekeni yaptı, sadece sorun şu ki, ben ona ben mutsuzum demezsem bana gelip sormaz. Kardeşime sorar anneme babama sorar ama bana sormaz mutsuzmusun diye. Nede ben gidip demem ben mutsuzum diye.

Hayata karşı bu kadar umursamaz olmak bir yerde patlak verebilir. Evlilik kolay bir şey değildir. Bunu kaldırabilecek birisi mi sizce?

Doğru, bence de dile getirmem gerekiyor ama güçsüz görünürüm diye korkuyorum içgüdüsel olarak. Ve cesaret edemiyorum yazmaya çünkü bazen içimde diyorum ki "ya şu an mutluysa, yazıp derdimle boğmayayım onu" diyip yazmaktan da vazgeçtiğim oluyor. Bugün yazacaktım, baktım hikaye atmış arkadaşı ile alışveriş yaparken eğleniyorlardı.

Hayat zor dediğiniz zaman böyle tepki verebilir. Belki düşünmek istemiyordur. Ama ciddi bir probleminiz olduğu zaman yanınızda olmaktan çekinmiyor. Burada bir problem göremiyorum.

Güçlü kadın, çok terbiyeli, cesur, avukat gibi birisi. Eğer konu ciddi olursa dediğim gibi dünyayı dahi yakar. Ama ciddi olmadığı sürece çocuk gibi. Yani evliliğimiz eğlenceli olursa daha çok arkadaş gibi dost gibi birlikte eğlenip gülersek gezersek kaldırır ki ben de öyle evlilik istiyorum. Benim için kötü bir eş olmaz. Eğer ev hanımı olmasını anne olmasını istesem, doğru aday değil. Ama benimde amacım birlikte eğlenmek gezmek hayatı yaşamak romantizm vs..

Evet problem yok, o kendisi de bana der senin sorunun varsa gel anlat diye ama bende ona derim ki ben sessizsem sorunum vardır. Bunu bile bile yanaşmıyor benden bekliyor adımı, bende ondan. Ben yine yazarım ama eğer onun eğlendiğini görüyorsam negatif etki yaratmak istemem ve yazmam. Ben çünkü birisine yük olmayı, hayatını olumsuz etkilemeyi birisine dert olmayı sevmem. Onun eşim olması için gerekirse derdimi sırtlanmalı tabikide. Keşke benim cesaretim olsa bu konuda, niyetim kötü değil ki onunla konuşmayınca dahada kötü oluyorum ama işte gurur, cesaret bu konuda çok ağır basıyor

Böyle tepkiler vermesi normal. Herkes dertli olmayı, dert dinlemeyi istemez. Ama gerektiğinde sizi dinliyorsa burada bir problem yok demektir. Genel olarak dert dinlemeyi sevmediği kesin. O yüzden problemlerinizden bahsetmeyin.

Bence kimse sevmez ki. dert konuşulunca durgunluk oluyor mutsuzluk çöküyor. Onunla hiçbirzaman ciddi anlamda dertleşmedim gerçekten içimi asla dökmedim hep sakladım. Bugüne kadar anlattıklarımda da gerektiğinde yanımda oldu ve beni gerçekten anladığını hissettiğimde ona karşı aşırı güzel hissetmeye başlamıştım. Belkide gerçekten içimi dökersem ve beni sahiplendiğini görürsem yine öyle olurum. Bana kalsa sarılır gerekirse ağlarım yanında. O benim yanımda ağladı, ki demişti ben annem harici kimsenin yanında ağlamam derdimi anlatmam diye ama benim yanımda kaç kez ağladı derdini anlattı.. ben tam olarak o seviyeye gelemedim gerek erkek oluşumdan gerek onun prenses oluşundan