Boşanmış bir kadın olmak niye bu kadar tuhaf karşılanıyor?

Ben Emel 38 yaşındayım bakımlı güzel bir kadınımdır tabiki güzellik göreceli bir kavram ama ben dış gorunusumu hoş buluyorum kendime göre her neyse ben ilköğretim matematik öğretmeniyim, yaklaşık 6 aydır sürekli gittiğim bir dişçim var sanırım Şubat ayından beri ondan hoşlanıyorum ve o da benden hoşlanıyor gibi birlikte bazen hastane dışı çay kahve içiyoruz sinemaya gidiyoruz doğa yürüyüşü yapıyoruz kendisi 41 yaşında gayet bakımlı eli yüzü düzgün bi adam o da boşanmış ve 1 kızı var kızı hem büyük kanada da annesiyle kalıyor eğer ilerde olursak zaten benim için asla problem değil asıl problem çevremin bu birlikteliği onaylamaması çok kötü hissettiriyor babam bile sen boşanmış kadınsın elalemin adamıyla etrafta olman hoş olmuyor diyor. Ama ben onun yanında mutluyum çevreyi ve babamı aldırmak istemiyorum ama onları da kırmak istemiyorum. Onunla öyle huzurlu hissediyorum ki eski eşim bana hiç kadın olduğumu hissettirmemişti bana eşi gibi davranmıyordu ama onun yanında tam da kadın gibi hissediyorum.

Özetle bu yakınlığın şu yüzden olduğunu düşünüyorum yakışıklı olması ve mesleği gereği yakınımda olması

Sizce ne yapmalıyım