Bu konuda gerçek düşüncelerinizi söyler misiniz?

Adama karşı eski Heyecanın eski Aşkım yok yani çünkü adam ağzıma sıçtı Afedersiniz artık kafamda bitirmişim dışarıdaki insanlara bakmaya başladım ve Beğenilmek istiyorum dışarıdaki insanlara karşı

Yok ben öyle şeyler zaten yapmıyorum Hani birileriyle sevgili olmak gibi derdim yok sadece Beğenilmek ilgi görmek istiyorum Eşim eskisi gibi de beğenmiyorum zaten

Ya ben zaten erkeklerle muhatap olmuyorum ki eşimin arkadaşları falan var Bekar olan onlar sadece görürlerse Selam veriyorlar Bu kadar yani ben kimseyle muhatap olmuyorum

Ya Eşimi de eskisi gibi beğenmiyorum nasıl söyleyeyim istediğim gibi giyinmiyor istediğim gibi davranmıyor her şeyi bir sorun ya bana artık

Ben eşim yüzünden çok Paronayak oldum

Adam beni öyle bir hale getirdi ki kendimi Tanımıyorum ben öyle bir insan değilim özgüvenimi de kırdı aşktan da soğudum onun yüzünden gerçekten bu adamı benim kadar dayanabilecek bir kadın varsa helal olsun diyeceğim

Ben bu durumu eşimle hep konuştum Hatta kendisine bile söyledim biliyor musunuz sen böyle yaptığın için gözüm dışarı kayıyor diyorum Ne bileyim hiç siklemiyor gibi Affedersiniz de yani böyle kaybetmekten korkmuyor gibi ben bunu başkasına söylesem Hani korkar Yani bu kadın bakıyor mu diye Ben buna nasıl güven verdim ben bilmiyorum ki bana mı güveniyor anlamadım gitti ya da gidemeyeceğimi mi sanıyor ya da yapamayacağımı mı sanıyor

Eşim bana hiç uyumlu değil yani benim istediklerim hiçbir şey istemiyor istediğim Sevgi anlayışı vermiyor zaten baştan beri soğudum ondan böyle yaptığı için bana

Ben varsa düzeltiyorum en azından değişmeyen o benim piskolojimi bozdu

Bozuldu zaten

Attım istek

Evet maalesef ki öyle bununla kadar günah olduğunu ve ne kadar yanlış olduğunu bile bile yapıyorum elimde olan bir şey değil asla ama bunu o sağladı boşanmak istiyorum ailem de buna karşı geliyor boşanmamı istemiyorlar bende de cesaret yok Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ya

Olur

Ya şunu demek istiyorum ben aslında hani bunu yapmak istemiyorum istemediğim halde oluyor Hani yanlış olduğunu biliyorum Düşünsenize eşiniz yanınızda ama Gözünüz başka yerlerde Tövbe estağfurullah çok yanlış bir şey

Eşimle geziyorum ama başkaları tarafından Beğenilmek istiyorum

Ya ne kadar saygı sevgi Duysa da benim ona karşı saygı sevgim yok artık çünkü soğuttu kendinden yani heyecan hiçbir şey kalmadı Ona karşı

Tamam

Çok denedim düzeltmek için zaten en zoru da bu ya Kaç yıldan beri düzeltmek için uğraşıyorum ama adam kafasının dikine gidiyor

Benim ailem çok boşanmamı istemiyor hep konuşarak anlaşmamızı istiyor ama benim eşimde konuşarak anlayacak bir insan değil Yani ne kadar düzelmeye çalışsa da benim ona karşı Heyecanımı sevgim kalmadı çünkü kendinden o kadar çok soğuttu ki

Aileme söylüyorum sorunumu ailem yok diyor boşanma diyor kendim bir şeylere çözmeye çalışıyorum düzelmiyor maalesef tek taraflı çaba olmaz ben de buna uyuyorum artık yani

Ama mutsuz olan benim ve bu şekilde olursa da aldatmaya girmiyor mu sizce göze aldatmasın buna günah yani sonuçta yanımda mutlu olmadığım sevgi saygı görmediğim insanın yanında duruyorum ve farklı şekilde yönlendiriyorum kendime çok yanlış değil mi bu şekilde olması daha günah değil mi daha korkunç değil mi

Ama İsteyerek yapmıyorum işte yanımdaki beni kendinden çok soğuttu Ve ben çok çaba gösterdim onu düzeltmek için kendimden fedakarlık ettim çok zorluklar çektim O benim kadar mücadele etmemiştir sürekli beni aşağıladı istediklerime saygı duymadı yani odun sevmeyi bilmiyor çok değişik bir karakter zaten de giyinişi güzel değil tipini eskisi gibi beğenmiyorum ne yapacağımı bilmiyorum inanın ya ailem de izin vermiyor boşanmama kendimde cesaret bulamıyorum Ne yapayım ben

İsteyerek hiçbir şey yapmıyorum Aslında ailem bana izin vermiyor boşanmama Bir tane de kızım var küçük değil yani 6 yaşına girecek

Evet çok doğru boşanmak da bir çözüm ama ben cesaret bulamıyorum kendimde Bir de ailem boşanmama çok karşı o kadar anlattım durumumu

Ya Bari diyorum ailem bana destek versin beni anlasın O da anlamıyor Yani onlar da anlamıyor ne yapacağımı bilemiyorum ya boşanmak istiyorum cesaret bulamıyorum

Yani ben ev hanımıyım öyle işim falan yok kendime güvenecek bir işim yok

Ben hep kendimi kandırdım zaten bu zamana kadar

Yani eskisi gibi hiçbir erkeğe güvenemiyorum herkese onun gibi sanıyorum erkekler küçük bir ilgi duysa verse Ben bekar olsam yani sanıyorum ki beni kandırmak için Beni etkilemek için yapıyorlar hani kimseye güvenemiyorum ya bunun yüzünden çok panorayak oldum

E ne olacak peki

Konuş siz değilsiniz ki burada konu benim sizin de düşündüğünüzü ben ne yapayım

Ben bunu bir kere düşünmedim ki Kaç kere düşündüm kaç kere mücadele ettim kaç kere ailemle konuştum Yani bu bir anlık olan bir düşünce değil bu hep düşünülmüş bir şeydi zaten

Evet çok doğru söylediniz cesaretin kadar Özgürsün Ama bendeki o cesaret o yok zaten önce Ailem izin vermiyor bizim boşanmamıza onlara söylediğim zamanda Onlar hiç istemiyor yuva bozulmasını

Mesela Eşim bana 2 iyi davrandığı zaman da diyorum ki ne kadar güzel böyle ilerleyelim sonra bir şey oldu ya tekrar aynı davranıyor hareketleri Ne bileyim gösterdiği sevgisizlik Tamam gösterdiği zaman da var Ama benim istediğim gibi göstermiyor sonra ne bileyim böyle benim istediklerime saygı duymuyor onun istediği gibi biri olayım istiyor Sürekli sıkıyor sınırlar koyuyor

Onda onu anlayacak beyin yok maalesef maalesef yok maalesef çok anlaması için mücadele ettim Ama maalesef beyin olmadığı için hiçbir şey girmiyor beynine onun düşüncesi net

Anlaşılmak en çok anlaşılmak istiyorum bu hayatımda hiç anlaşılmadım bir de hediye Sevgi İstiyorum böyle bebek gibi sevilmek ilgi görmek istiyorum bunu da ailemden görmediğim için

Yok Ben sevgiyi de hediye de hiçbir zaman ulaşamadım hep etrafımdaki insanları kıskandım imrenerek baktım benim başıma hiç öyle bir şey gelmedi

Ben al diyorum çiçek gül onu da yapmıyor

Değer bilmiyor ki nefret ettim adamdan

Ya zorlamaktan falan değil aslında da biraz böyle eskisi gibi yakın değilim hani ona karşı böyle öyle davranmaya çalışıyorum ama içim öyle değil hep uzak kalbim ona karşı