Sizce boşanmak istemekte haklımıyım yoksa nankörlük mü yapıyorum, vicdanla cevap verin lütfen?

Ben 9senedir evliyim, sevib evlenmedim eşimle akrabayız, ben yetim olduğum için (babam yok, annemle büyüdüm hemde köyde yaşıyordum) amcamlar evlen gün yüzü gör dediler. Benimle sevib evlenen adam düğünden sonra değişti eve gelmemeler, gece yarı gelmeler derken seneler geçti kaç kez ihanet edişini yakaladım, ilk gecemiz bile aşkla geçmedi istemediğim halde zorladı beni. Sonra oğlum doğdu otizmli 7 yaşında anne bile demiyor eşim oğlumuzu seviyor banada hiç maddi sıkıntı yaşatmadı hiç sövmedi dövmedi ama psikiloji şiddet ve tek kişilik bir evlilik beni bitirdi. En ufak birşeyde avazı çıkana kadar bağırıp oğlumla beni korkutuyordu, hem hamilryken hem lohusayken ve bu şimdide devam ediyor bağırmasına yer gök kükrüyor. Ayrılmak istiyorum ama korkuyorum çünki seni hep el üstünde tuttum hem para verdim gezdin yedin giydin şimdide nankörlük yapıyorsun diyor acaba haklımı? Vicdanım rahat değil, bende mutlu değilim. Ve bir gelir kaynağım yok.