Kız arkadaşımı çok üzdüm onu geri kazanmak istiyorum. Ne yapmam lazım?

Öncelikle tüm yorumlarınızı kız arkadaşımın da okuyabilme ihtimaline karşı argosuz ve nezaket kuralları çerçevesinde yapmanızı rica ediyorum. Gelelim konumuza. Ben 29 yaşında doğuda, arazide çalışan bir makine mühendisiyim. Her genç gibi gelecek kaygısı güden kafasında sürekli planlarla hareket eden ve kafası dolu gezen bir insanım. Kız arkadaşımla yaklaşık 9 aydır beraberiz ancak öncesinden yaklaşık 10 yıllık tanışıklığımız mevcut. Ancak 9 ay öncesine kadar yüzyüze gelmişliğimiz yoktur. Velhasıl kelam işim dolayısıyla arazide olduğum için sık iletişim kuramıyoruz. Görüştüğümüz kısıtlı zamanlarda da gün içerisinde yaşadığım sıkıntıyı stresi sıkıntıyı anlatıp onu üzmek istemiyorum. 1 ay arazide kalıyorum 15 gün ailemle yaşadığım eve geliyorum. Bu gelişimde de ilk iki gün bedenen ve mental olarak yorgun olduğum için dinlenmek istedim. Kendisi de gerçekten bu zamana kadar beni düşünen ve anlayan tek insan olduğu için bunu anlayışla karşıladı ve kendisinin de bunu isteyeceğini söyledi. Ve nitekim 3. Gün yani bugün için buluşmak üzere sözleştik. Gelmeden önce de dahil olmak üzere bir sürü plan yaptım ama hiçbirini onunla paylaşmadan uygulayamadan bu günü yedim. Tamamen sıfır yani hiçbir şey yapmadım. Yanına bile gitmedim. Üstelik kendisinin de seçimden sonraki gün olduğu için tüm günü bomboştu. Daha öncesinde özel günleri mahvetmişliğim var. Hem de hepsini. Biliyorum buraya kadar yerden göğe kadar haksızım ancak bugün dananın kuyruğu koptu dostlar. Bugüne kadar aldığım ne kadar hediye, çekildiğimiz ne kadar fotoğraf varsa toplamış ve benim bile taşımakta güçlük çektiğim koliyi buluşma yerine getirip benden ayrılmak istediğini söyledi. O kadar çok haklıydı ki ancak ayrılmak istemedim. İt gibi pişman oldum. Bekar olduğum için hala aile evindeyim dostlar. Aileme de düşkünüm açıkçası ancak ben de eğer ailemin isteklerini bir an önce halledersem kız arkadaşımla daha fazla vaktimiz olur düşüncesiyle farkında bile olmadan öteledim kendisini. Onda çok büyük hayal kırıklığı oldum farkındayım. Bu konu dışında en ufak bir yanlışım olmadı kendisine. Bir gün olsun ne bir başkasına ne de geçmişime dönüp baktım. Gözüm ondan başkasını görmüyor ki. Göremez de. Beni kendi ailem bile onun kadar düşünmemiştir diyebilirim. Ancak ben bugün onun defalarca söylemesine ve aptal kafama rağmen gerçekle yüzleştim. Yemin ederim ki canımı istese canımı veririm. Ancak yaptığımın hiçbir mantıklı açıklaması yok bulamıyorum yani. Egoma yenik düştüm sanırım. Malum alışmadık... te don durmuyor demek ki. Bugün bir kere daha anladım ki onsuz yapamayacağım. İnancı zayıf bir insan değilim ancak gerçekten intiharı bile düşündüm. Oysa 2 gün öncesine kadar bile yüzük bakan evlilik planı yapan bir adamdım. Saatlerdir gözyaşı döküyorum biliyorum beni çok sevdiğini ancak artık onu üzmek değil el üstünde tutmak, sevgimi derinliklerinde hissettirmek istiyorum. Ufacık bir şansı haketmek için her şeyi yapmaya hazırım. Lütfen bana yardım edin. Özellikle kadın arkadaşlardan rica ediyorum.