Bence gerçek sevgi yok ne arkadaşlıkta ne de ilişkide herkes menfaate bakıyor ya da dış görünüşten hoşlanıyor?

20 Gün geçti. Dün bu başlığa hayır öyle değil. Aşkta gerçek sevgide diye savunabilirdim. 20 günün sonunda bir yara bandı olarak kullanıldığımı aşkın da sevginin de menfaat üzerine kurulu olduğunu. İyi olduktan sonra bizi paçavra gibi kenara atıp. bir şey olmamış gibi hayatlarına devam edebiliyorlar. Senin duygularınmış sevginmiş gram umurlarında olmuyor. Aklına bile gelmiyorsun. Bunun sonunda da tedavi olsana sen diyorlar :) Oysaki sen herşeyini vermişsin ama bir anda değişmiş. Mal gibi kalmışsın karşısında aklın almamış bir anda bambaşka birine dönüştüğüne inanamamışsın. Kurduğunuz evlilik hayalleri, o baktığınız ev eşyalar, çocuğuna koyacağın isme kadar. Seni öyle bir kandırırlar ki bir şey anlamazsın. Bunun sonunda ise herşeyin menfaat çıkar olduğunu tokat gibi yüzüne çarpar. Sonra bakarsın böyle ilk tanıdğım kişiyle şu an tanıdğım kişi arasında dağlar kadar fark var diye. O kadar acı veriyor ki bunun tarifi yok. O kadar çabalaman her şey boşa olduğunu görünce bitiyorsun. Öyle sessizleşiyorsun. Seni bir güzel kullanır sende ki o sevgi açlığını sömürür iyi olur sonra seni öyle bir bırakır ki inanamazsın. İnanmak istemezsin. Sorunları hep kendinde ararsın ama bir bakmışsın o sunduğu anlaşamıyoruz aslında bir bahaneymiş. Kendisinin gözü yükseklerde olduğunu anlarsın. Kısacası aptal gibi sevildiğini düşünürsün ama o kendini iyi hissetmek için yapmıştır sonrada sonuç bu. Gerçekten yazık. İlk haline çok aşığım ama son halini kendisi görse beni ondan korurdu. Ama ne yazık ki ilk tanıdığım kişi yok. Gözümün önüne sadece güzel gülüşü elimi tutuşu mutlu olduğumuz günler geliyor. Sonra bir anda pufff yok oluyor. O yüzden aşkta yalan sevgide. Sadece mefaat ve çıkar ilişkisi vardır. Senden alacağını alır sonra bir bakmışsın yok... Anlatacak o kadar çok şey var ki... Ama aması var işte...