Saf mıyım yoksa temiz kalpli miyim?

19 yaşımdayım. 17 yaşımda birisini sevdim kendisi 32 yaşındaydı ilişkimiz ilk başlarda çok iyiydi bende kendisine çok bağlıydım çünkü o yaşıma kadar kimseden şefkat görmedim o da bunu biliyordu. 2 sene psikolojimle çok fena oynadı. “Güven problemi” adı altında bana her istediğini yaptırıyordu, ki öyle bir şekilde profesyoneldi ki ben onun istediklerini yapmadığım zaman aşırı suçluluk hissediyordum. Psikolojik baskılarına dayanamayıp ! nt! hara kalkıştım. Çok zor şeyler yaşadım yani. Sonrasında beni terk etti ve 10 gün sonra sevgili yaptı. Haberi geliyordu kıza gözü gibi bakıyormuş hiç kırıp incitmiyormuş. Ben biraz toparlanıp hayatıma birisi aldım. Ailemle tanıştırdım ve bu şahıs benim peşimden çok koştu. Ben reddediyordum. Bir şans vermek istedim ve sevgili olduk evlenmeye karar verdik. Aynı evde yaşamaya başladık. İşten gelmesini dört gözle bekliyordum, sevdiği yemekleri yapıyordum yorgunluğunu almaya çalışıyordum. Ben bunları yaparken beni aldatıyormuş. Ben yakaladım yakalayınca da itiraf etti. Affettim yani afettiğimi söyledim ama içten içe affetmedim arada konusu açılıyor ve sanki ben suçluymuşum gibi bana trip atıyor. Tek sorum var. Ben ne bir özel günde hediye beklerim, ne maddiyata bakarım, ne karşı tarafı incitecek bir şey söylerim. Herkese karşı hep iyi niyetli yaklaştım her ne kadar berbat bir yaşantım olsa da insanlara benim yaşadığım şeyleri yaşatmak istemedim. Bu yüzden mi kaybettim?