Sevgilimin namus kavramı ve yanlış anlaması?

7 aydır birlikte olduğum erkek arkadaşım daha maço namus haysiyete aşırı önem veren biri. O 33 ben 30 yasındayım. İlişkiye ciddi bi boyuta taşımak için başladık. Ama ben çok sevdim çok bağlandım. Benim kadar olmasa da o da öyle… ama ne zama evlilik bahsi açılsa zamanı var zamanını ben bilirim sanki beklemicen mi kabul etmicen mi diyor. Ben de biz madem ciddi bi ilişki yaşıyoruz önümü görmek isterim, sen erkek gözüyle belki anlamıyorsun ama kız kardeşin var ailenin onun yerine koy öyle düşün dedim kıyamet koptu. Namus benim için her şeydir ben bacımı karıstıramazsın agzına s. carım bi sürü bağırdı cagırdı. O kadar kötü hissediyorumki kendimi. Düştüğüm durum çok kötü. Özür diledim ağladım açıkladım. Deyim yerindeyse bi ayaklarına kapanmadım. Ama ben açıklamaya ve toparlamaya çalıştıkça düzelmem zaman alacak bir daha düsünmeden konuşursan baslamadan sonumuz olur dedi. Yanlış anlaşıldığım konuya mı yanayım bi de hassas bir tipim amannn diyip bosveremem. Sürekli arayıp yazdım. Daha beter sinir oluyor bana yatıp uyuyor uyumasa da hiç cevap vermemeye basladı. O kadar kötü iğrenç ve asalıgık hissediyorum ki. İlişkimizi gizli yasıyoruz ortak bir tanıdığımız abla ilk sevgili olduğumuz zamanlarda şüphelenmiş ve sormuş aramızda bir şey var mı diye. O da ben daha mutasıp birini istiyorum demiş. Bunu sorduğumda ben bu konu kapansın kimseye dedikodu malzemesi vermek istemedim Sadece sen benim niyetimi bilmiyor musun demişti ben de üzülsem de amacı kötü değil diye hiç uzatmadım. Ama böyle anlaşılmak çok zoruma gidiyor. Siz ne düşünüyorsunuz? İliskimizi kimse bilmediği için paylasacak kimsem yok çok kötü haldeyim bir fikir, öneri ya da eleştiriye ihtiyacım var. Okuduğunuz için teşekkür ederim ederim