Sevgililik konularında sahip olduğum özelliklerden dolayı kendimi değersiz hissediyorum. Değersiz, aşağı görülüyor muyumdur?

Aslında soru metninde tam olarak ifade edememiş olabilirim. Üniversite mezunuyum. İşsizim bu yüzden atanmaya çalışıyorum. Ailemle yaşıyorum. Evi babam emekli olması üstüne çalışarak geçindirebiliyor ve kıtkanat geçiniyoruz. Evimizin tüm eşyalarımız eski, Benim çalışamamamdan dolayı, atanamamdan dolayı da eve destek olamıyorum. Kendi üstüme başıma alamıyorum. Ailem de aynı şekilde. Diğer taraftan da annemin psikolojisi bozuk. Hatta ağır düzeyde bozuk her şeyin tam tersini ve bize zarar verecek şekilde olanını yapar. İnsan içine çıkarıp da insanlarla tanıştıramıyorum. Konuşmalarıyla hareketleriyle sürekli bir soruna sebep olacak diye korkuyorum. Daha önce oldu ve her seferinde ben milletten özür dilemek açıklama yapmak zorunda bulundum. Tedaviye güç bela başlattık ama devam etmedi. Evde benimle sürekli kavga edip beni aşağılar işsizliğimden tut da bu yaşa kadar evlenemememe kadar hiçbir erkekle sevgili olup cinsellik yaşayamama kadar (sebebi zaten kendisi onun bu hali) ya da şişman birisi olduğum için sürekli çirkin olduğumu söyler. Çirkin değilim. Çünkü sosyal medyaya photoshopsuz ve makyajsız fotoğraflarımı koyduğumda beğeniliyorum karşı cins tarafından. Fakat beni beğenen tipler içinde doktor, avukat diyebileceğim belli bir sosyo ekonomik düzeyin üstünde insanlar çıkıyor. Fakat ben bu yazdığım sebeplerden dolayı kendimi onlardan aşağı görüp kimseyle konuşmuyorum. Tanışmak için takip yolladıklarında da kendimi hep geri çekiyorum. Bu yazdığım şeylerden dolayı da normalde de bir ortamda da pek kimseyle konuşmuyorum. Genelde hep tek oldum yalnız oldum. Sosyal medyada gördüğüm erkekler üstü başı giyimi düzgünce, çalışan, ayrı evi olan, belki Türkiye içinde veya yurtdışında gezebilmiş tipler. Ve anneleri babaları da benim annem gibi psikolojisi bozuk dengesiz değildir. Bu kadar uzun yazıyı okuyup da annem hakkında bunları söylediğim için laf söyleyecek biri çıkar belki ama beni o dünyays getirdi ben istemedim. Doğmayı, ondan da doğmak istemedim. Burada mağdur olan benim aslında. Benim bunlardan dolayı karşı cinse karşı ilişkilerimde, sosyal ilişkilerimde özgüvensiz, değersiz hissetmem ve tercih edilmeyeceğimi düşünmem normal mi? Siz ailesi ve kendisi bu durumda olan birini hayatınız da tercih eder miydiniz? Bu anlattıklarım elbette hemen ortaya çıkmayacak öğrenilmeyecek samimiyet arttıkça birbirimizi tanıdıkça ortaya çıkacak.