Erkeklerin savaşmasına izin vermeyince çabuk mu vazgeçiyorlar?

valla dedim ya, böyle şeyler biraz kendini belli eder zaten (karşı tarafı kasıtlı söylüyorum), sizin de anlatımınız bile normal bi çaba gösterdiğinizi güzel bi şey için çaba gösterdiğinizi fazlasıyla belli ediyor. ki istediğiniz şeyler hiç hiç hiç büyük değilmiş. ki böyle bi bağlamda tam da dediğiniz gibi sevmek için ilişkinin büyümesi ve devamlılığı için tanışma evresinde diye söylüyorum bu tarz olaylar olmalıyken/sürecekken/sürmeliyken, aksine olmaması saçma. dedim ya biraz sevginin kaynağını da sorgulamak lazım, ayrıyeten savaşma duygusu dediğiniz şey nedir tam anlayamadım ama ona yönelik de yorum yapılabilir elbette.

ya sevgi bence bu planladığınız çerçevede öğretilecek bir şey. öbür türlü nasıl yapabilirdiniz belki, işte daha uzaktan da olabilecek olan dijital yollarla, konuşarak falan. ama en azından bu durumda olan birisi, böyle bir olaya sizin aldığınız tarzda tepki vermez yani. bu durumdan heyecan duyar, ona göre yavaş yavaş da olsa yaklaşır gibi geliyor bana. sevilmekten korkulacak bir şey değil bu yani aldığınız tepkiler de öyle bir şey değil, bence biraz daha realist düşünün. hayır öyle diyorsanız da takdir sizin tabii

bunu bahane ederek gitti dersem keskin olur bilemiyorum o kısmı fakat seven, sevmeye yönelmek isteyen birisi buna yönelmeli buna göre hareket etmeli bence. böyle sebeplerden de kavga çıkmamalı, o yüzden saçma geldi bana.

bu durumu olayın akışından dolayı hatanız varmış gibi değerlendirmeyin, değerlendirmemelisiniz bence. cümlenizin sonunda sizin de aktardığınız gibi, burada sizden, bir şeylerin güzelleşmesi için fedakarlık, uğraş/çaba varken, bunun reddedilmesi gibi bir durum var bence burada biraz. çünkü abes gerçekten bi şey yok olay içerisinde, isteğiniz de haddinden fazla değil.