Sevgilim sürekli depresif ve bazen buluşmak istemiyor, bazen terk etmekten bahsediyor falan. Soğudum. Ama yalnızlıktan korkuyorum?

Bana bu konuşmaları yaptığı bir gün ona tamam dedim.

Bana dedi ki, ben çok depresifim, seni de depresyona sokuyorum. Benden daha iyilerini bulabilirsin.

Ben o zamana kadar hep, bunları aşabiliriz, biraz çabala, birlikte aşalım, sana yardım etmek, yanında olmak istiyorum dedim. Ama o aynı sekilde yaşamaya devam etti. Ben de buna daha fazla dayanamıyorum ve tamam dedim. O zaman ayrılalım. Onu da istemedi. Fakat şu an ben de onu birakamiyorum çünkü yalnız kalmaktan korkuyorum. Yedekte birini tutacak biri de değilim. Ayrılırsam, konuşacak biri yok hayatımda. Ve yalnızlık psikolojisi beni daha çok depresyona sokuyor. Ne yapmalıyım sizce?