1 yıllık ilişkimde artık kendimi iyi hissetmiyorum, sorun ben miyim?

1 yıllık bir ilişkim vardı. Bir yılın 4,5 ayını erkek arkadaşımın bana yalan söyleyip ve beni hiçe sayarak arkadaşlarıyla alkol içmeye gitmesiyle ayrıldık. Bu süre içerisinde beni aramadı sormadı merak dahi etmedi. Uzak mesafe ilişkisi yaşıyorduk aramızda 1400 km vardı. Sonrasında ben mesaj attım merak ettim onu ve tekrar konuşmaya başladık onu affedemedim ve tekrar konuşmayı bitirdim. Kafamda kesin gözüyle her şey bitti diyordum bu sürede eski arkadaşlarımla görüştüm , bende alköllü mekanlara gidip eğlendim gezdim tozdum kısacası. Sonrasında bir şekilde barıştık ve erkek arkadaşım telefonumda ayrı olduğumuz zamanlara ait fotoğraflar felan görünce işler sarpa sardı. Çok büyük kavgalar güven problemleri başladı. Beni bıraktığında eski hayatıma dönmüş olmam onun tüm hatalarının üstünü kapattı onun gözünde. Onu kaybetmek istemedim üniversiteye girdim ve ailemi karşıma alarak onun yanına İzmir'e yerleştim. Başta çok büyük kavgalar olmasına rağmen çabalayabiliyordum çünkü seviyor ve kaybetmek istemiyordum. Üniversite kazandım dedim ama hiç gitmedim okula erkek arkadaşım fazlasıyla kısıtlayacıydı. 4 ay aynı evde yaşadık ve ben o olmadan 1 kere bile dışarı çıkmadım. Çevremde kız arkadaşım bile kalmadı. Sürekli herşeyime laf etti öyle giyme böyle konuşma ona bakma bunu yapma diye. Daha 18 yaşında hergün ne yemek yapacağım ve temizlik derdine düşmüştüm (ondan önceki hayatımda çok serbesttim her istediğimi yapan bir insandım) 4 ay içinde 1 kere bile izmirin merkezine gitmedik mesela biz sürekli ev sürekli ev. En son ufak bir sebepten kavga çıktı ve bana gelip seni artık istemiyorum ayrılmak istiyorum dedi ben eşyalarımı toplayıp gitmek isteyince de 4 ay zor dayandın zaten özlediğin hayatına geri dönebilirsin diyip yaptığım herşeyi tek kalemde sildi. Onunda beni sevdiğini biliyorum. Ben onun arkadaş ortamında çok popüler olan bir kızdım herkesin istediği de ulaşamadığı hani. Beni mi sevdi yoksa beni elde edip istediği gibi şekillerdirdiği bu zaferi mi sevdi bilmiyorum. Kendisi de benim için arkadaşlarından felan vazgeçti hakkını yiyemem neyi yapma dediysem yapmadı bu arada. Neyse konuya döneyim. O sonki kavgada içimde birşeylerin koptuğunu hissettim. Zaten ruhsal olarak iyi değildim o kavgadan sonra hiç toparlanamadım. Ondan soğuduğumu hissettim ve sonunda dün ayrılalım ben geri dönmek istiyorum dedim başta bana yalvardı gitme haklısın bunaldın ama gitme diye. Bende benim kendimi dinlemem dinlemem gerekiyor dedim ve o ani kararla çıktım. şu an hala yoldayım memleketime annemin yanına gidiyorum ve geceden beri bana sen beni hiç sevmedin sen beni yalnız bıraktın gibi şeyler söyleyip vicdanımla oynuyor. Gerçekten ben mi merhametsizim yoksa kendimi kendi hayatımı seçmem en doğrusu muydu