Güzel bir ailem olsun isterdim. Ailemden nefret ediyorum. Neden bu kadar şanssızım?

Yıllardır sınavdayim hiçbir şey değişmedi. Zorluklarla büyüdüm. Sıcak bir ailem olmadı. Bazen keşke yetim olsaydım diyorum. Keşke keşke

Keşke ponçik tatlı bir annem ve babam olsaydı. Üvey babamı herkese öz babam diye tanıtmak zorunda kalmasaydım. Ve en önemlisi keşke türk ailesinde dogsaydim.
Kavga kaos nedir bilmeseydim.
Ordan oraya sürüklenmeseydim keşke..

Psikolojimin iyi olduğunu zannetmiyorum. Sağlam bir terapi alsam desem yine bozacaklar. Odaklanamıyorum

Yalan makinesine döndüm. Ailem o kadar kötü ki ve hayatım o kadar iğrenç ki herkese yalan söyler oldum. Sevdiğim insana bile yalan söylüyorum ailem ile ilgili. Eski yaşantımı bilmiyor. Ve o öğrenmeden birşeyleri düzeltmeye çalışıyorum. Beni şanssız ve iğrenç bir hayatı olan birisi gibi tanımasını istemiyorum. Herşeyden çok utanıyorum.

Çok Şükür istediğin düzeni kurmuşsun. Benim de istediğim o. Okulumu bitirip İstanbul'a taşınmak. Ailem istedi diye farklı istemediğim bir bölüm okuyorum. Hayallerimden vazgeçmek zorunda kaldım. Kimlikte kendi ismim bile yazmıyor. Öyle karmaşık bir durumdayım. Ve düzeltmeye çalışıyorum.

Evet öyle yapacağım tabiki. İşe girip çalışacağım maddi isteklerimi de kendim karşılamak zorundayım çünkü bir şey isteyemem onlardan gerçekten. Şimdiye kadar herşeyimi kendim hallettim. Bundan sonra da öyle. Yoksa mahcup duruma düşüyorum saçma bir şekilde.
En çok kaldıramadığım şeylerden birisi de bunlardan sevgilime bahsetmemiş olmam. Ve hiçbir zaman da bahsedeceğimi zannetmiyorum.
Herşeyi yoluna koymaya çalışıyorum.
Beni bu hayatım ile tanısın istemiyorum.

Kesinlikle 🙏🏻 anlatırsam kim bilir neler düşünür. Ki bende olsam düşünürüm.
O yüzden herşeyi yoluna koymam gerekiyor. Elimden geleni yapıyorum

Çok çok teşekkür ederim 💓 İnşallah her şey hallolur da gelip buraya yazarım 🙏🏻

İşte okulu bitirmek olsa keşke mesele daha buranın kimliğini bile elime almadım adım bile yanlış yazıyor kimlikte

Valiliğe gittim yetmedi adliyeye gittim. Doğru düzgün yardımcı olmadılar. Doğum yerim Türkiye olmadığı için sıkıntı. Her yolu deniyorum doğru düzgün bir kimlik almak için. Doğduğum yerde kimi kimsem yok hiçbir yeri tanımam etmem. Diyorum ya hayatım baştan sona karışık

Galiba diğer yorumlara yazdigimi okumamissin gönderiyorum kopyalayip gonderiyorum

Ben çocukken yabancı bir ailede doğdum. Sürekli annem tartışıp evden ayrılıyor beni de götürüyordu. Öz babamı doğru düzgün görmedim. Yüzünü bile hatırlamam. Türkiye'ye taşındık ben yatılı okul kazanmıştım. Okumadım annem hastalandı. İkinci evlilik yaptı türk birisiyle. Ünideydim 1 haftadır eve geldim. Haftanın her günü kavga genellikle annemin tripleri. Dün sağlam bi kavga oldu. Adam beni evlatlık edinecekti vatandaşlık almam için. Her evdeki duruma baktığımda eski günleri hatırlıyorum. İçim ısınmıyor. Kimliğim ismim ne olduğum belli değil. Yetmezmiş gibi hayatıma birisini aldım ve ona anlatmadım bile bu karmaşıklığa sürükledim. Niye bu kadar şanssız doğdum ve neden böyle iğrenç bir hayatım var bilmiyorum.
Hayatımdaki şu an en güzel şey beraber olduğum insan.
Doğru düzgün sıcacık bir Türk ailesinde dogsaydim ne olurdu yani. Çok mu şey istiyorum.

Özeti budr

Azerbaycan'da doğdum. Şehrin ismini hatırlamıyorum ama Rus köyü. Yarı rusum ben. Vatandaşlığım var zaten orada. Vatansız değilim ancak kimlikteki isim soyisim farklı. Ayriyeten vatandaşlıktan çıkmayı da düşündüm. Belki vatansız olarak burada kimlik alırım diye. Ama emin değilim. Ne yapacağımı bilmiyorum

Şartları tam olarak karşılamıyorum düzenli ikamet etmedim Moskova'ya gidip geldim alabilir miyim bilmiyorum. Vatandaşlıktan çıksam mı onu da bilmiyorum evet en iyisi konsolosluğa gideyim

Türklere tabiki öz babam yarı Rus sadece annem de Moskova'da büyüdü

Hadi bakalım İnşallah konsolosluğa gideyim bir. Ailem ilgilenmiyor yine herşeyi kendi başıma halletmek zorundayım her zamanki gibi. Avukat parasını bile ben biriktirmek zorundayım..

Benim ailrm türk ama aynilar türkle alakası yok insanlıkla alk bunlar dogurmayı kendine hesef koymus bakamıyacağı mutlu edemeyeceği çocuğu doğurmamalılar

Aile her şey değil ama aile çok şey. Bizi en iyi birbirimiz anlarız

Kıyamam sana. Güzel ailesi olan kişiler dünyaya torpilli gelir bir sıfır önde başlar hayata. Bu net ve kesin.

Estağfurullah. Dertleşmek iyi gelir insana. Aynı şekilde bende. Sanki çok çok büyük bir suç işlemişim ve cezalandırılıyorum.
Bundan sonraki hayatımı "ailem" olmadan geçirmek istiyorum. Umarım müsaade edecekler. Yoksa mahvetmeye devam edecekler.

Hep mutlu ol dilerim. Bunları hak etmedik

Ben çocukken yabancı bir ailede doğdum. Sürekli annem tartışıp evden ayrılıyor beni de götürüyordu. Öz babamı doğru düzgün görmedim. Yüzünü bile hatırlamam. Türkiye'ye taşındık ben yatılı okul kazanmıştım. Okumadım annem hastalandı. İkinci evlilik yaptı türk birisiyle. Ünideydim 1 haftadır eve geldim. Haftanın her günü kavga genellikle annemin tripleri. Dün sağlam bi kavga oldu. Adam beni evlatlık edinecekti vatandaşlık almam için. Her evdeki duruma baktığımda eski günleri hatırlıyorum. İçim ısınmıyor. Kimliğim ismim ne olduğum belli değil. Yetmezmiş gibi hayatıma birisini aldım ve ona anlatmadım bile bu karmaşıklığa sürükledim. Niye bu kadar şanssız doğdum ve neden böyle iğrenç bir hayatım var bilmiyorum.
Hayatımdaki şu an en güzel şey beraber olduğum insan.
Doğru düzgün sıcacık bir Türk ailesinde dogsaydim ne olurdu yani. Çok mu şey istiyorum..

Budur

İnan kimse böyle bir hayatı hayali bırak aklının ucundan bile geçirmez. Hayal edeceği ve imreneceği tek şey ilişkim olur. Hayatımdaki kişi için herşeyimi verebilirim. Beni bu duruma ailem getirdi

Aile diyince bile komiğime geliyor hangi aileden bahsediyorum ki

Zaten o da giderse muhtemelen kimsesiz kalırım. Çok Şükür Rabbim birisini alınca diğerini veriyor. Onu hayatımdan hiç eksik etmesin 🙏🏻
Aile kavramı artık benim için yok oldu.
Benim için artık sadece evlenip kuracağım ailem. Sevdiğimin ailesi akrabaları. Üniversiteyi bitirip onun olduğu şehire taşınacağım. Aileden uzak olmak istiyorum

Ben çocukken yabancı bir ailede doğdum. Sürekli annem tartışıp evden ayrılıyor beni de götürüyordu. Öz babamı doğru düzgün görmedim. Yüzünü bile hatırlamam. Türkiye'ye taşındık ben yatılı okul kazanmıştım. Okumadım annem hastalandı. İkinci evlilik yaptı türk birisiyle. Ünideydim 1 haftadır eve geldim. Haftanın her günü kavga genellikle annemin tripleri. Dün sağlam bi kavga oldu. Adam beni evlatlık edinecekti vatandaşlık almam için. Her evdeki duruma baktığımda eski günleri hatırlıyorum. İçim ısınmıyor. Kimliğim ismim ne olduğum belli değil. Yetmezmiş gibi hayatıma birisini aldım ve ona anlatmadım bile bu karmaşıklığa sürükledim. Niye bu kadar şanssız doğdum ve neden böyle iğrenç bir hayatım var bilmiyorum.
Hayatımdaki şu an en güzel şey beraber olduğum insan.
Doğru düzgün sıcacık bir Türk ailesinde dogsaydim ne olurdu yani. Çok mu şey istiyorum..

Sadece kurtulmak istiyorum. Artık yeni bir aile belki de imkansız.