Boşanmış çocuklu erkekle evlenir misiniz ya da kadınla?

Başkasının çocuğuna, analık, babalık yapmak. Zordur, istemem şahsen. Zorluğu nedir, diye soracaksan, bi kere babası sağ ise, çocuğa o baksın. Neden ben bakıyorum ki. Ahmetin çocuğuna, Ahmet baksın. Mehmetin kine de Mehmet. Anasını kıskancak, öz gibi görmiyecek seni. Kızamayacaksın, bişey desen, üvey babam, böyle şöyle. Annede keza. Eğer evlenilcekse. Ya babası, ya da annesi ölmüş olacak. Yetimdir bakayım, sevaba gireyim, düşüncesi. ya da yaşını başını almış, evlenmiş gitmiş olacak. Evlenmese bile, kendi ayakları üzerinde duracak, ayeı yaşayacak biri. Rahmetli dedem, üvey oğluna bakmadı, eve de almadı. Cenazesine üvey oğlu da geldi. Hayattayken de ona babalık dedi. Saygısını gösterdi. Halbuki saygıyı hak edecek bişey yapmamıştı. Bu devirde deveyi diken yaranıyor. Kimseye hayır yapmak, yaranmıyor. Tabi evlatlık almak isteyenler, vicdanlı ve insaflı olanlar da var ama. Öz çocuk gibi olmaz. Öz çocuğunun seninle kavga etmesi başka, üvey çocugun ya da evlatlığın başka. Evlatlık alanlar, günü geldiğinde mecbur kalıyorlar. Biz seni evlatlık aldık demeye. Çünkü babalarıyla ya da anneleriyle illahaki ergenlik döneminde kavga ediyorlar. Evlatlıklara sorarsanız. Evlatlık olduğunuzu ne zaman öğrendiniz diye. Onlarda, kavga anında söylendi, ya da ergenliğimde anlaşamıyorduk, ozamanlar söylendi, derler. Üvey çocuğun kahrıyla, öz çocuğun kahrını taşımak bir olmaz. İnsan yetiştirmek, hahvan yetiştirmekden daha zordur. Oğlun çok kötü bir şey yapsa, evlattır. Bahrına basarsın. Kanı çeker. Sütü çeker. Üvey öyle değil. Bu arada üvey evlatlar linçlemesin beni. Gizleneyimde kimse görmesin 😅😆 kalp kırmak istemedim. Düşüncelerimi söyledim. Birinizi kırdıysam özür dilerim.

hazır çocuk var doğurma ve bebeklik bakımı derdi yok ama çocuk ergense kendini sevdirmen zor olur ve çocuk seni sevmezse bu iş olmaz ayrıca eski eş vefat mi etmiş ayrılmışlar mı ayrılmışlarsa çocuk yüzünden sık sık görüşecekler bu da büyük bir sorun