Eşime karşı cilveli olmam sevgimi hissettirmem yanlış mı?

Kocamla gönülsüz aileler zoruyla evlendiğim için ilk başlarda herkese zorluk çıkarıyordum. En çok da kocama. Ne yapsam nasıl davransamda bana karşı hep olgun ve anlayışlı davranan bir insandı. Yemek yapmazdım temizlik yapmazdım hepsini o yapardı. Odadan kovardım telefonunu kırdım televizyonu kırdım yüzüne vurdum burnu kırıldı bağırdım çağırdım aklınıza gelecek her şeyi yaptım. Maksat benden nefret edip boşasın böylece ailem beni gelip alsın diye yaptım. Bu süreçte yani 6 ay kadar sonra annem vefat etti. Babam annemin toprağı kurumadan başka bir kadınla evlendi. Kardeşlerimden akrabalardan zaten hayır yok. Kendimi yalnız hissettim. Çok mutsuzdum. O süreçte o hep yanımdaydı. Hep bana destek oldu. Bende ne biliyim ısınmaya başladım bir şeyler hissetmeye başladım. Bazen iş gereği birkaç gün gelmeyince yokluğunu hissediyordum. O zaman anladım işte. Neyse gelelim konuya. Bir tane yeni arkadaş edindim benimle aynı sitede. Arada kahvaltıya kahve içmeye çağırıyoruz birbirimizi. Az çok ona da kendimden bahsettim bana dedi ki sen yine de olduğun gibi kal sevgi gösterme sonra geri adım atar cilveye gerek yok dedi. Geçen hafta onu evime aldım kahve içtik o sıra kocam geldi elindekileri aldım öptüm yanağından elindekileri aldım duş almaya gitti bana dedi ki trip at biraz yine yelkenleri suya indirmişsin ne ara unuttun seni zorla nikahına aldığını az gururlu ol kızım dedi bana. Yanlış mı yapıyorum ben şimdi.