Biri var her yerde karşılaşıyoruz bana karşı boş değil lakin aşağılık kompleksim yüzünden adım atamıyorum. Ne olacak böyle?

Şimdi benim zor bir hayatım oldu.12 yaşında Babam annemi tartışma esnasında çekip vurdu öldürdü ve hapse düştü. Akrabalarım sahip çıkmadığı için yetimhane köşelerinde sahipsiz kaldım. Didindim durdum çaba sarfedip hemşire oldum. şu an 25 yaşında 1 yıllık hemşireyim. Psikolojik olarak zor dönemler geçirdim. Ama hayata tutunmayı başardım. Kız arkadaşımla eve taşındık. Yaşıyoruz. Şimdi şöyle ki ben sürekli her yerde bir adama denk geliyorum. Kendisi asker hemde rütbeli asker Teymen ilk başta arkadaşımla ev tutmak için emlakçıya gitmiştik orada karşılaştım sonra annemin mezarına uğramak için memlekete gideceğim zaman aynı uçakta ve bugün de hastane de iğnesini yaptım bu adamın.3 kez karşılaşmamızdan sonra sabah beni bahçeye çağırdı konuştu açıldı bana şaşırdım bilmiyorum kendimi adını bile tam koyamadığım bir duygu sardı.
Dedi ki senden hoşlanıyorum. Adım şu bu mesleği yapıp şurada çalışıyorum 35 yaşındayım anlattı durdu kendini. Bende nezaketen tanıştım. Bu karşılaşmamız tesadüf olamaz vs dedi bir sure uzun konustu durdu bende anlıyorum ama kabul edemem dedim. Yüzü düştü en azından arkadaş olalım falan dedi gitti.
Ayağıma gelen şansı mı teptim bilmiyorum ama kendimi denk görmedim açıkcası hemşireyle koskocaman sey olur mu her şeyden önce yapayalnızım bir iliskiye baslamaktan korkuyorum. Ben hayatimin sonuna kadar yalniz kalmak istiyorum. Üzülmekten korkuyorum.