Aşkta fedakârlık sınırınız nedir?

Ben alma/verme dengesine ehemmiyet veriyorum. Tek fedakarlık yapan ben olamam, karşılıklı olmalı her şey, aşk da karşılıklı olmalı, hayatın her alanında mühimdir alma/verme dengesi. En çok kendisini parçalayan ben olamam, karşıdaki ne yapacak, ilişkinin tüm sorumluluklarını ben mi taşıyacağım, armut piş ağzıma düş mü diyecek, çok aşık da olsam, en çok kendimi severim, bence herkes öyle olmalı, sadece fedakarlık yapan, değer veren ben olursam, kullanılan olurum, sevilmem, soğurum ki beni haketmeyen kişiden, iliklerime kadar, her zerremle soğurum, benim için hiçbir şey yapmayan kişi için serçe parmağımı kımıldatamam. Bendeki o sınır karşımdakine bağlıdır lakin her şeyde bir sınır olmalı bence, abartılı yaşanılan hiçbir duyguyu samimi bulmuyorum.

Aşkta da fedakarlık olmalı elbet ama her şey gibi dozunda. Kendime olan saygımı yitirebileceğim bir fedakarlık boyutuna taşımam. Fazlası insana değersizlik getiriyor maalesef.