Bir insana neden bu kadar takili kaliriz ki?

Padişah bir gün yolun ortasına bir taş koyuyor diyor ki bakayım bu taşın karşısında insanlar ne yapacaklar beklemeye başlıyor Vezir geliyor taşı görüyor etrafından dolaşıp diyor ki padişahımla konuşayım da yerdeki taşları kaldıracak işçiler temin edilsin sonra komutan geliyor taşı görüyor Ve diyor ki padişahımla konuşayım da yola taş bırakanları hangi cezayı vereceğiz o kesinleşsin Şair geliyor yolun ortasına düşmüş taşa şiir yazıyor en son köylü geliyor sırtında tonca yükle bakıyor ki yolun ortasında kocaman bir taş hemen sırtındaki yükü bir kenara bırakıyor ve koca taşı güçlükle de olsa yolun ortasından kaldırıp kenara koyuyor tam Eşyalarını alıp gidecek iken taşı kaldırdığı yerde bir kese görüyor keseyi açıp içine bakıyor ve avuç dolusu altın ve bir not buluyor notu açıp okuyor ve padişahın yazdığı şu yazı ile karşılaşıyor Bu altınlar elini taşın altına koymasını bilenler içindir..

Taşın altına elini koyma hikayesi buradan doğmuştur ama gerçek şudur ki insanlar yolların üzerlerindeki taşları kalplerinin üzerlerindeki taşları ayıklamadıkları sürece güzelleşemiyorlar.
Eğer şehirler güzelleşecekse insanlar güzelleşecekse mekanlar güzelleşecekse yürekler güzelleşecekse içimizdeki ve dışımızdaki yol ortasındaki taşları kaldırmak zorundayız...