Severek ayrılanlar gerçekten sevmiş midir?

Erkek bir gün kıza duygularından bahseder. Kız şans verir çünkü iyi biri olduğunu düşünür. Öyledir de. Çocuk elinden gelen tüm imkanları kullanıp kızın kendinden etkilenmesini sağlar. Kız hiçbir şey beklemez oysa, her şeyi çocuk kendi isteğiyle yapar. Sonunda kızın ilgisine alışmasına sebep olur. Sonra bir gün konuşmak ister. Başında aptallık ettiğini, hiç başlamaması gerektiğini söyler. Başından beri kararsız olduğunu.. Başlamadan bitirmek ister. Çünkü ilerde daha çok bağlanıp dağılmaktan korktuğundan bahseder. Kız o an bir şey diyemez çünkü şaşırır. Gülümseyip kabullenir. Ordan gittikten sonra fırtına kopar tabi. Duygular boşalır, gözyaşlarıyla birlikte. Bir gün boyunca düşünür, acaba ben mi hata yaptım diye. Uzun bir mesaj yazar çocuğa. Bağlanacak olanın yalnızca kendisi olacağını düşünmesinin bencilce olduğunu söyler. Yine de haklı sebepleri olduğunu kabul eder, bitirmeliydik, iyi ki bitirdik der. Çocuğa iyi birisi olduğunu ve ilerde kendisi gibi biriyle mutlu olmasını dilediğini söyler. Kızın sitemi şudur ki mesajında da belirtir. 'Hayatında hiçbir şey için acele etme, emin olmadığın bir şey için çabalama. Çünkü kazanacağını sanarken kaybettiklerin daha büyük olursa kendini yıpratırsın" Çocuk mesajı okur. O da uzun bir paragraf yazar. Önce kız içini döktüğü için teşekkür eder. Aralarında kısa sürede oluşan bağın 5 dklık konuşmayla bitirmek istemediğini söyler. Sonra defalarca özür diler. Kırdığı için, umut verdiği için, hatasını geç anladığı için. Karşılıklı helalleşip ilişkiyi tamamen bitirirler. Kızın içini kemiren hiçbir şey kalmamıştır artık. Ama yine de mutlu değildir, üzüldüğünden değil. Yalnızca kırılmışlık hissi peşini bırakmaz. Zamana bıraktıkları kalbine dokunur. Tuhaftır ki çocuğun gerçekten iyi biri oluşu ve böyle birini kaybetmiş oluşu yakar canını. Peki tamamen geçmesi için ne kadar zaman gerekiyor kız için?