Sevdiğinize karşı kendinizden ödün verir misiniz?

Bu soruyu bana bir 10 yıl evvel sormuş olsaydınız erdim ki ben mutlu olayım karşı taraf ne hisseder önemli değil derdim İşte bu aslında çok yanlış bir düşünceymiş şimdi şimdi çok daha iyi anlıyorum halbuki burada en önemli şey insanın kendisinin mutlu olabilmesi iyi hissedebilmesi huzurlu hissedebilmesi güvende olduğunu bilmesi doğru insanla arkadaşlık ettiğini bilmesi hayatındaki kişinin ona yetecek olgunlukta olduğunu idrakinde olabilmesi ama böyle tek taraflı iyilik olmuyor tek taraflı vericilik insanın kendinden ödün vermesi tam tersi daha mutsuz olması neden oluyor seven böyle sevsin kimse için hiçbir kimse özelliğinden vazgeçemez hayatta vazgeçmemeli de zaten

Karakter olarak ödün vermem.. ama onun için tüm zorluklara katlanırım tabi ki de ama değişmemi isterse de değişmem çünkü ben buyum beni seven olduğum gibi sevmeli ben de onu olduğu gibi severim

O nezle olur iken ben verem olmuşumdur. Bilmem anlatabildim mi