Hiç birini sevmekten korktuğunuz oldu mu?

Çok oldu. Sevmekten korkmamın çok nedeni var fakat temel sebebi göremediğim şeyi yansıtamamam ve bu yüzden karşımdaki kişiyi kırmaktan korkmam. Çocukluğum pek de ahım şahım geçmedi sevgi yönünden (yaş 20 , 30 değil). Bu nedenle içimdeki, sevgisel olarak hiçbir şeyden emin olamıyorum. Bir gün sevsem diğer gün soğuma ihtimali falan çok korkutuyor.

Dolaylı yoldan birini çok sevsem de açılmamaya özen gösteriyorum. Ya karşımdaki kişi aşşırı verici olacak ki bana her zaman onda neyi sevdiğimi bu şekilde hatırlatacak ve bende ona o şekilde veya daha fazlasıyla karşılık vereceğim, ya da diğer insanlar gibi standart, iki insan sevecek ilişki kurulacak.

Bu yönüm iyi mi kötü mü hala çözemedim, bir yandan daha iyi, çünkü sevdiğim zaman kendime zaman tanıyorum, gerçek mi değil mi? şu şu durumda hala ister miyim vs. diyip kendimi ve iç benliğimi bir sorguya mahkum ediyorum. Bu yandan daha iyi oluyor çünkü aşk insanın aklını başından alabiliyor, bense sevsemde aklımı kullanıyorum zorla da olsa, ilişkimde de yapım gereği mantığıma fazlasıyla başvurabiliyorum.

şu an korkuyorum zaten aşık olmamaya yemin etmiş birisiyim