Unutamamak? Bütün mesele bu mu?

Dediğin gibi unutulmuyor ama en azından ona olan duygularımı dönüştürmek isterdim. sevgi dışında herhangi bir şeye. Mesela nefret. Nefret edebilseydim bir noktada affedebilirdim ya da acısaydım dua eder yoluma devam edebilirdim ama sevme duygusunu dönüştüremiyorum. Böyle burçlara tarotlara falan inanma halen de inanmıyorum ama sürekli takip ediyorum her istediğim yazıldıkça umutlanıyorum olmayacağını bile bile. Bu yüzden kendimden utanıyorum bu hallere düşecek adam mıydım diye. Ben bu kadar zorluk yaşarken onun merak edip engeli bile kaldırmaması canımı çok yakıyor

Teşekkür ederim kaçtığım yok aslında. Bu durumu atlatana kadar başlayan her ilişkide karşı taraf zarar görecek biliyorum o yüzden asla düşünmüyorum ki deneyimledim bunu. stalklamıyorum da sadece rüyamda gördüğüm zamanlar ya da duygusal boşluğa düştüğümde açıp gizli hesabından takipçi takip sayılarına bakıp kapatıyorum. Onu hatırlatan ne varsa değiştirdim telefon, ev, arkadaşlar. Bazen geçti diyorum tam bunu dediğim günün ertesinde muhakkak çok kötü oluyorum istisnasız. Bu duruma anlam veremiyorum

Öyle muhakkak. Bana öğrettiği en önemli şey doğru yoldan şaşarsam ne olacağın göstermesi. Evlenmeye niyet edene kadar hep ilişkilerden kaçtım hayatımda bir kişi olsun o da eşim olsun diye. Emin olmadığım biriyle konuşmam dedim konuştum. Bir daha aynı hatayı yapar mıyım evlenmeden sever miyim bilmiyorum.

Aşk mı bilmiyorum ama takıntı değil. Hırs ya da başarılı meselesi haline getirmek te değil. Benim ikinci ilişkimdi. Ondan öncekinde takıntı yapmıştım hırs yapmıştım ama bunda öyle değil. Uzak mesafe ilişkisiydi ben evden çalışıyorum o çalışmıyordu. Günde ortalama 8 saat telefonda görüşüyoduk şu an çok absürt geliyor ama o zamanlar hiç sıkıldığımı bile hatırlamıyorum. Bu yaşıma kadar gördüğüm en kafa insandı iç sesim gibiydi