Canım çok yanıyor onun sevgisini içimden nasil atabilirim?

Hayatta en korktuğum şeylerden biri bu sanırım. Aslında aşık olmaktan çok sevmeye değer veriyorum çünkü benim için en özeli bu. Belki aşkı yaşamadığım için böyle düşünüyorum ama bu sorun değil. Birini seversem onunla devam etmek isterim, ha olmuyor mu? Ne kadar zorlayabilirim ki? Bir süre sonra mutluluğu beni mutlu eder. Kendi içimde yaşadığım sevginin hesabını kimseye vermem ancak evlenmiş ve çocuğu olmuş bir adamın da hayatımda yeri olamaz. Ben onun bekar olduğu zamanlar onu sevdim saydıysam ve kaderinde ben yoksam bunu zorlayamam. Elimden gelen tek şey sevgime sahip çakmaktır. Ama yanlış ama abartı hiç umrumda değil. Biri uğruna harcadığım sevgiye üzülmem. (Aramızda çok kötü şeyler geçmediği sürece)
Yani anlayacağın tek yapman gereken analı babalı büyütsün diyerek kabuğuna çekilmek. O artık başkasının kocası, birilerinin babası.

Aynı kaderi yaşıyoruz belkide hakkımızda hayırlısı buymuş belkide karşımıza daha iyileri çıkacak hayat onlardan ibaret değil onu düşünmemeye çalış numarasını silmekten başla zamanla alışıcaksın yokluğuna