Sevgilimden onu üzmeden nasıl ayrılabilirim?

Üzmeden ayrılmak elbette mümkün değil. Hele özellikle karşılıklı bir şeylere yatırım yapılmış, duygusal bir birlik, ortaklık bütünlük sağlanmışsa. Mutlaka em çok umudu olan en çok üzülen taraf olacak. Ama şöyle hiç birimiz bir ilişkimiz bitsin istemesek bile ayrılığı kabul edebiliyor olmamız gerekiyor. En azında kendimizi buna göre eğitmeli ve donatmalıyız. Yani kendi kendimizin duygularıyla başa çıkabilmeliyiz. Çünkü zaten er geç ayrılacağız. Ya bir kaza ya bir ölüm.. Öyle değil mi. Sevdiklerimiz hayatımızda maalesef hep olmayacak. O nedenle bence zamanı hep iyi doldurabilmek önemli. Güzel şeyler paylaşabilmek ve içimizi kendimizle de kucaklayabilmek. Eğer karşında ki bir ayrılığa çok toleransı olan biriyse yani kendi kendisini idare edemeyecek kadar bağımlı bir kişiliğe sahipse.. Ki bu kişiler dengeli ilişkiler geliştirmekten hep uzak olur ve yapışkan, ısrarcı bir eğilim sergiler. İşte onlardan ayrılmak çok zor olabilir. Çok yıkıcı olabilir. Hatta karşı tarafa zarar verecek şiddette dahi yaşanabilir. Çünkü kabul etmeyebilir. O yüzden ayrılabileceğiniz, kendi kendisine iyi bakabilen, hem duygusal hem de maddi anlamda kendi kendisine yetebilen insanlarla eşleşin der psikologlar. Bu sayede hayatı sadece hep paylaşarak yaşarsınız. Kendinize kattıklarınızı karşı tarafa verirsiniz. Daha dengeli ve sağlıklı ilişkiler kurabilirsiniz. Ve böylece birinin kaybı söz konusu olduğunda her iki tarafta büyük bir çaresizliğe, kimsesizliğe, yoksun ve değersiz hissedeceği bir duruma düşmez. Sadece üzülür. Geleceğinde o kişiyle paylaşabileceklerinin artık olmamasına üzülür. Ve bu kadarla sınırlı kalır. Oradan tekrar yoluna geleceğine bakabilir. Tüm bu sağlıklı ayrılışlar için kişinin kendini hem duygusal anlamda beklenti ve istekleriyle hem de kendi kendisine verdiği değer ve sevgi ile içsel olarak besleyebiliyor olması gerekiyor. Yani kendisini besleyemeyen bir insan zaten karşı tarafla sağlıklı değerler de üretemez ve geliştiremez. Sadece tüketir ve kaygılarını dindirmek için ona yapışır. Böyle olduğu zamanda ayrılıklara tahammül edemez. Ve bu tehlikelidir. Hem kendi hayatı için hem de karşı taraf için. Bir insanın kendine yeterliliği o nedenle çok önemlidir. Nasıl bir ilişki yaşayacağınızdan tutunda nasıl sonlandıracağınıza kadar her şeyi kişinin kendiyle olan bağı belirler.

Üzmeden ayrılma gibi bir durum söz konusu değil! Ayrılık, her zaman üzer! Ama mümkünse engel atmadan ayrıl. Çünkü bazıları hiçbir şey demeden gidiyor, -ki bu çok yanlış bir şey... Güzelce anlat olayı, eğer çözülecek bir olay varsa - hislerinde değişiklik olmaması ama bir şey yaşamış olmanız - çözmeye çalışın. Çünkü 2 günlük dünya, yarın ö dü haberini alsan onunla geçirmediğin her saniyeye pişman olursun. Eğer, çözülecek bir şey değilse, ayrılmanız daha doğru, -ki o da bunun bilincinde olur muhtemelen.

Hislerini kaybetmişsen, artık bir şey hissetmediğini söyle. Anlayışla karşılar; eğer olgun, aklı başında birisiyse...

Umarım çok büyük bir promblem yoktur ve devam edersiniz. Çünkü bazıları sadece rüyasında görmek için bile, bırak yüz yüze gelmeyi, sadece rüyasında görmek için kaç gece dua ediyor. Onları düşünerek karar ver, sonra pişman olma...

yanındayken burnunu karıştır sümüğünü elle at

ama sanki o görmüyormuş gibi yap

telefonuna gaz çıkarma sesi yükle

arada bir çaktırmadan telefonda o sesi çaldır

senin gaz çıkardığını zannetsin

insanlık hali dersin

vücudunu arada bir kaşı bitlenmiş gibi

renkleri uyumsuz giiyin

biraz kekemeli konuş canım canım abartılı gül

zırt pırt ara rahatsız et saçma sapan konuş

canım bir konuyu uzat maho tarzı konuş

onun bilinç altına kötü yerleş senden o ayrılacaktır

sende taktik icabı bir süre ara verelim dersin

oda zaten iyi olur der üzülmeden ayrılırsınız