İnsanlar olarak maalesef fazla nankör canlılarız. Sevgili ve ilgiyi bulduğumuz anda ne yapacağımızı şaşırırız. Elimizdekinin kıymetini asla bilmeyiz. Aslında senin de dediğin gibi. İki insan birbirini seviyorsa ve arada gerçekten bir aşk varsa. Neden bunu devam ettirmek istemez ki? Keşke herkes bu sevginin kıymetini bilse. Fakat yine de ne olursa olsun aşka ve sevgiye olan inancımızı kaybetmemiz gerekiyor. Allah bir şekilde herkesin gönlüne göre veriyor zaten.
Merhaba, insanoğlu çünkü emek vermiyor veya vermek istemiyor, odak noktası da başka yerlerde oluyor genelde. En önemlisi ne istediğini de bilmiyor yani yeteri kadar o olgunluüa erişememiş insanlar. O yüzden ne kendileri tam mutlu olabiliyor ne de çevresindekileri mutlu edebiliyor. Böyle bir çıkmazın içindeyiz açıkçası. İki taraf da birbirini seviyorsa kenetlenmesi lazım ve sevginin hakkını verebilmesi gerekiyor diye düşünüyorum. Ruh eşini bulduğunuzu düşündüğünüz insanı kaçırmayın ama tabii ki duyguların karşılıklı olması çok önemli.
Çünkü bazıları aşkı bilmezler yani birini seversin ama o kişi senin sevgine laik değildir.. bu yüzden de doğru kişi ya da ruh eşi dediğim kişiyi bulmak zor en azından benim açımdan böyle.. zamanla insan anlıyor doğru kişi olup olmadığını
İnsan elindekini daha çok kaybedince sevmeye başlıyor. Zaten hayatımda rahatlığı geliyor ve gereken ilgiyi göstermiyoruz.
Öyle bir duyguyu rahatlıkla bırakanlar zaten öylesine yaşayanlardır. O'nlar sevmemiştir ve hiç bir şey olmamış gibi hayatlarına devam edecek kadar rahattırlar. Bilmezler ki bir kalp kurduklarının. İşte böyle olanlar hiç bir zaman için gerçek anlamda sevemezler..
Süreklilik arz eden her şey alışkanlık haline gelir ve sıradanlaşır.. Bu da ilk başlarda sevgiye ya da aşka yüklediğin anlam ile ileride yükleyeceğin anlam arasında fark olmasını sağlar.. Kaldı ki işin birde elde etmiş olmanın verdiği psikolojik rahatlık ve gevşemeyi de katarsak, gayet normal..
Önemli olan bırakmamak zaten, devamı gelmez değil aslında ama mesele sadece bilmek, devam edebilmek, taşıyabilmek, anlayabilmek, sevebilmek, sürdürebilmek ve daha bir çoğu, mutlu günlere adımlar varken mutsuzluğa kapılmak niye, koca bir ömür varken karamsar olmak niye, sevmek varken sevmekten vazgeçmek niye? Niye olsun ki mesele mutlu olabilmek, sevebilmek.
aşk sevgi bırakılmaz ama aş ve sevgi kolay rolü yapılan duygulardır ama bu rol uzun sürmez zamanı geldiğinde kişi rol yaptığı için bundan sıkılır ve gerçek yüzünü gösterir
yoksa aşk sevgi ilgiden kim usanır hatta şarkısı bile var ''sevmekten kim usanır dını nı nı nı nı nı tadına doyum olmaz'' :D
Nankörüz insanlqr olarak, millet olarak daha nankörüz. Kıymet bilmeyiz Kim ağzımıza ederse o kıymete biner Kim peşimizden koşarsa o hiçtir Kim yardım ederse canım Kim inanet ederse o kıymetlidir
Aşk kolay yaşanabilecek bir şey değil ki. İnsanı değişime zorluyor, değişime direnen insanlar aşktan kaçarlar. Aşkı yaşamak istiyorsan eğer değişmenin bedelini ödeyeceksin