Artık Sevilecek İnsan Kalmamış Neden?

Beyinsiz? aşağıda para ve dış görünüş yazmışsın 😏 önyargı önyargı önyargı...
Sana tertemiz bir aşk hikayesi anlatayım da önyargın ve üslubundan utan.
Köpek gibi sevdim birini, aylarca ağladım ve başka bir şey istemedim. Gözüm para ve tipte asla değildi. Ki bana 5 milyonluk villası olan, yakışıklı, efendi ve aileminde çok rahat onay vereceği kişiler geldi, yurt dışından bile teklif aldım ve o kişilerde 4 katlı lüks restoranı olan, Türkiye de apartmanları olan ve yine aşırı yakışıklı, ahlâklı kişilerdi. Meslek olarak doktor, avukat, savcı bile geldi bu süreçte, çevreme bakıyorum ve bu meslekleri duyunca atlıyorlar, bana bile baskı yapıp onay ver dedi herkes. Tüm çevrem onu bana layık görmezdi çünkü daha iyileri peşimdeydi hep. Ama insanın sevdiği insana güzel gelir ve ben ondan başka bir erkekten etkilenmiyordum. Normalde kısık gözden nefret ederdim ama ondan sonra kısık göz sever olmuştum, insanın sevdiği insana en güzel gelir çünkü Ne oldu? Aylarca ağladım, gülen yüzüm soldu, hayatımın içine etti, aileme bile yansıdı bu durum. Çevremde herkes sürekli neyin var diye sorar oldu? Beni normalde tanısan anlardın, Hayat dolu ve sürekli neşeli gezen biriydim ama bambaşka birine dönüştüm. Hayat neşem enerjim gitti, bir insan her gün ağlayabilir mi? Ağlarmış öğretti. Hayatımda ilk kez bir erkek için ağladım, zaten hiç sevgilim ve konuştuğum erkek olmamıştı ve ilk kez birine birşeyler hissetmiştim. Gördüğüm tek şey korkaklık, sevgisizlik, ilgisizlik. Asla yapmam dediğimi yaptım ve gururumu ayaklar altına alıp istek bile attım, sorsan 688 istek duruyor orada. İstesem çok rahat erkekleri eklerim ve hayatımı yaşarım, bana kimler kimler yazdı yürüdü ama nokta atıp cevap vermedim.

Ulan yolda yürürken başımı eğip erkeklerden kendini sakınan biriyim, bir erkekle şans eseri göz göze gelince bile rahatsızlık duyuyorum normalde ama ondan sonra ekstra rahatsız oldum, sanki aldatmış gibi hissederdim. Zamanında kendimden kişiliğimden ödün verip onu açık açık izlerdim derslerde, bakardım uzun uzun. Ne gördük sevgisizlik, ilgisizlik. Aylarca köpek gibi peşimde koşanlar oldu ve cidden ondan milyon kat iyileri geldi, tüm çevrem ısrarla bırak ve başkasına şans ver artık dedi. Aylarca çevre baskısına dayandım, herkes bırak unut değmez dedi, şu yaşımda oturdum küçük çocuk gibi ağladım her gün ağladım. Hayatımda hiç bu kadar kırılıp üzülmemiştim, öyle tutuldum ki gözüm görmedi bir şeyi. Para diyorsun birde 😏 köy dese giderdim, kuru ekmek dese yerdim, bir göz odaya bile razıydım, düğün bile düşünmüyordum, takı, çeyiz, başlık parası zaten bana aşırı saçma gelen şeyler, insan sevdiği ile bir olduktan sonra böyle şeylerin gereksiz ve şov olduğunu düşünmüyorum. Gelseydi Hiçbir şey istemezdim, yemin ederim bir tek onu istedim, yeni ev, yeni eşyada bile yoktu gözüm. Gel kurulu düzenime ortak ol, birlikte yaşayalım dese giderdim. Aptal gibi tükettim kendimi her gün her saat, gördüğüm muamele ise sevgisizlik. Benim hesabımda bir tek erkek o ekliyken, beyefendinin hesabı kız kaynıyordu. Hadi dedim benden sonrası önemli, ama benle takipleştikten sonra da devam etti kızları eklemeye...

Gereksiz ve şov olduğunu düşünüyorum

Alkol alıyor ve tesettürlü namazı biriyim ama onu bile görmedi gözüm. Ömrüm boyunca namazlı ve kendim gibi bir eş hayal edip dua etmiştim ama onun için bu hayallerim ve dualarımdan bile vazgeçtim. O onun günahı ve beni ilgilendirmez dedim, yanımda o olsun yeter dedim. O kadar kız muhabbeti ve gözyaşı... Bende insanım ve kalbim var, en sonunda bıraktım ve çıktım takipten. Zoruma gitti çünkü, onun için aileme bile surat yapmak, agresif olmak, hadi çevrem neyse ama ailem bu muameleyi hak etmedi. Başka kız olsa, onca teklif içinde çoktan bırakmıştı bu belirsizlikle, sabrettim dayandım ağlaya ağlaya. Baktım sevmiyor gelmiyor, hâlâ kızlarla ilişkisi var. Bıraktım, ama yine ağlaya ağlaya. İçim rahat, çünkü biliyorum o üzgün değil. Yine de ona kıyamıyorum ve üzülmesini istemiyorum. üzgün olduğunu bilsem koşarak sarılır teselli ederdim, yaptığım şey için için özür diler öper koklardım. Onu bıraktığımın farkında bile değildir, sevse üzülürdü gittiğim için. Hâlâ onu düşünüyorum, üzüldü mü acaba diye.. şu an gelse her şeyi bırakır sarılırım ona, yaşanan her şeyi unutur silerim kafamda, sadece ona sarılır önüme bakarım. Zaten kin tutamıyorum ona, yaptığı onca şey ve ağlatmasına rağmen, ufacık bir mesaj atsa koşarım ona. Yinede keşke hiç sevmeseydim, her şeye rağmen bana kattığı şeylerde oldu tabi. Artık saf sevmenin bir önemi olmadığını anladım, tertemiz hayallerin değer görmediğini, masumiyetin beş para etmediğini anladım. Sadakatin bir bok olmadığını öğretti, bir erkekle dâhi diyaloğa girmez hâyâ ederdim, çevresinden kız eksik olmuyor. Takip ettiği kızları gördükçe kahroldum. Bana elbet bir şeyler öğretti, bundan sonra hayatıma tek bir kişi girsin kafasında değilim, çünkü gördüm bunun bir anlam ifade etmediğini.

Artık en azından arkadaş olarak diyaloğa gireceğim erkeklerle, aylardır masum ve saf sevgiyle peşimde olan biri vardı. Asla kız muhabbeti yok ve sanal mecralarda takılmıyor. Resmen benim erkek Halim, fizik olarakta kim görse Tumblr çift gibi duruyorsunuz diyor. Aylardır tanımadığım insanlar bile gelip siz ne kadar yakışıyorsunuz diyor, boy pos olarak yanyana hoş duruyoruz ve insanların dikkatini çekiyor sanırım, birde mizac olarakta cidden bana benziyor. baktım ki köpek gibi sevsende, ağlasanda kıymet görmüyorsun, bıraktım her şeyi ağlaya ağlaya. Artık Bende o çocuğa şans vermeyi düşünüyorum ileride. Elbette şu an öyle bir şey yapamam, kalbim hâlâ deli gibi onda çünkü. Ama hedefim zamana bırakmak, elbet geçecek diye düşünüyorum. insanlar 30 yıllık evliliği bitirip yoluna bakıyor, elbet geçecek inşallah. Allah'a sığındım ve biliyorum alacak gönlümde ki bu yarayı. İçim rahat çünkü o çocuğun sevilmeyecek ufacık bir şeyi yok, her anlamda 4/4 lük ve bana onu 7/24 kötüleyen Uygun bulmayan çevrem, bu çocuğu göklere çıkarıyor. En azından cidden beni üzmeyeceğini düşünüyorum ve en önemlisi kız muhabbeti yok. Kendim asla erkek muhabbetlerine girmediğim için, kız muhabbeti beni aşırı etkiliyor. Sana bunları yazıyorum, çünkü görüyorum ki aşka karşı saçma bir önyargın var. Gerçek Sevgi ve aşk var ama karşıdaki içine etti mi elden bir şey gelmiyor. Emin ol, benim kadar ağlamış ve heder olmuş olsaydın, sen belki en başından bırakırdın. Millet şok içerisinde, bu depresyona aylarca nasıl katlandım diye. Kimse vazgeçilmez değil, kalbimin içine eden birini sevmeye devam etmek istemiyorum, onu unutmak için gerekirse kalbimi söker atarım artık. Böyle kızlarda var yani lütfen önyargılı olma ve önüne bak. Çünkü öğrendim artık, insan yeri geldi mi bencil olup kendini de düşünmeli. Seni sevmeyen biri için en fazla kaç ay ağlarsın ki? Elbet geçecek. Allah'a sığındım, o yüzden içim rahat. Kalbime onu koyan Allah, almasını ve başkasını koymasını da bilir.

Zaten aşkta akıl olsaydı, üzerine bu kadar şeyler yazılmazdı. Başına gelmediği için şimdi böyle atıp tutuyorsun. Mantığın devre dışı kalmasıdır, hoş gelip geçici olduğunu düşünüyorum o yüzden rahatım. Bâki olan sevgidir ve sevgi Zamanla tanıdıkça olan bir şey. O yüzden haklısın aslında, yaşadım gördüm. Değmiyor kimse için, bu kadar ince düşünmek ve mantığı elden bırakmak aptalca. Aşk hormonal bir saçmalık ve zorda olsa geçiyor elbet, onu tanımaya fırsatım olsa severdim ve hayatımda Bâki olurdu ama kendi kaybetti ve şimdi bir gün unutulmaması kaçınılmaz.

Yok diyip umutsuzluğa tamamen düşmek istemedim ama evet haklısınız. Ya dış görünüş ya para başka bir halt yok

Geçinmek için belli şeyler gerekiyor ama hep fazla bekliyorlarsa kendilerinin de el atması gerekiyor.

Erkeklerde cilve bekliyor paşa gibi nazlanmayı hürmeti bekliyorlar kimse demiyor ki ciddi kendini bilen biri olsun maalesef çektiğim yön orası

Erkeklerde cinsellikten başka bir şey bilmez bence iki cinsin hatası da belli. Tek taraflı konuşmayın. Ağır edepli olmanın bi hükmü kalmadı

Evlenmeden bir kadına dokunan erkek sevmiyordur bana göre. Kullanıp atar o kadar. Zaten benim buluşacağım zihniyetteki insanın haramdan kaçınması gerekir. Karşı taraftan bunları beklersen sende para aramasına şaşırma hakları